Zomerwerkloosheid van leerkrachten: wat moet je doen?
Wanneer ontvang je je werkloosheidsuitkeringen?
Als je voldoet aan de toelaatbaarheidsvoorwaarden voor werkloosheid, kun je werkloosheidsuitkeringen krijgen na je uitgestelde bezoldigingsperiode.
Welke stappen moet je ondernemen?
Maak een afspraak met je FGTB-werkloosheidsdienst (afhankelijk van je woonplaats) na je uitgestelde bezoldigingsperiode (berekend door je vakcentrale – SETCa of ACOD), en breng je laatste correct ingevulde, gedateerde en ondertekende C4-Onderwijs mee.
Stempelkaart in juli en augustus
Gebruik bij voorkeur de elektronische stempelkaart voor de maanden juli en augustus 2026. Let op: je moet je inschrijven bij ACTIRIS/VDAB/Forem tussen 01/09 en 08/09 als je in september geen werk hervat.
Hervat je het onderwijs niet en heb je nog geen andere job gevonden?
Als je voldoet aan de voorwaarden, kun je recht hebben op werkloosheidsuitkeringen na je uitgestelde bezoldigingsperiode. Hiervoor moet je je laatste ingevulde en ondertekende C4-Onderwijs indienen bij je FGTB-permanentie (op papier of gescand).
Ben je aangesloten bij het BBTK?
Een bewerkbare tabel voor de berekening van de verworven vakantiedagen (met handleiding) is hier beschikbaar en de handleiding is hier te downloaden. Na het invullen vragen wij u om de tabel met uw tewerkstellingsgegevens tussen 6 en 17 juli 2026 te bezorgen via e-mail aan dbosquet@setca-fgtb.be, onder de volgende bestandsnaam: “Bewerkbare tabel berekening VP 2026 NAAM VOORNAAM.pdf”.
Ben je aangesloten bij de ACOD?
Alle betrokken leerkrachten worden uitgenodigd om hun ondertekende C4 in pdf-formaat per e-mail te bezorgen aan het adres vpbru@cgspacod.be, en dit vanaf maandag 6 juli 2026. De ACOD zal hen vervolgens informeren over de periode die door hun uitgestelde bezoldiging wordt gedekt en over de datum vanaf wanneer zij zich kunnen aanmelden bij hun ABVV-Brussel-permanentie om hun dossier in te dienen.
Fijne vakantie!
BRAL & IEB: Maak van subsidies geen politiek drukkingsmiddel
Persbericht ABVV-Brussel – ACV Brussel
De Brusselse regering stemde er vorige week uiteindelijk mee in om een deel van de subsidies aan BRAL en IEB (Inter-Environnement Bruxelles) uit te betalen. Toch blijft het onzeker of andere financieringen, die essentieel zijn om hun taken verder uit te voeren, verlengd zullen worden. Dat heeft gevolgen: jobs worden bedreigd en sommige activiteiten van deze verenigingen komen wellicht in het gedrang.
De recente verklaringen van de Brusselse minister van Begroting, Dirk De Smedt, laten weinig twijfel bestaan over de redenen achter de recente blokkering. Hij verwijt deze verenigingen dat ze juridische stappen ondernemen tegen het Gewest en vindt dat ze niet loyaal genoeg zijn aan de overheid.
ACV Brussel en ABVV Brussel uiten hun diepe bezorgdheid over deze situatie.
Ruimer bekeken dan dit specifieke geval van IEB en BRAL dringt zich nu de vraag op: mag een vereniging financieel worden gestraft omdat ze haar rol als tegenmacht uitoefent?
Decennialang dragen deze twee organisaties bij aan het publieke debat in Brussel dankzij hun erkende expertise op het gebied van stadsplanning, mobiliteit, milieu en levenskwaliteit.
Zij helpen stedelijke projecten te verbeteren, waarschuwen voor hun mogelijke impact, stellen alternatieven voor en verdedigen de belangen van bewoners bij beslissingen die soms kortetermijnwinst of een snelle economische ontwikkeling helemaal vooropstellen.
Hun actie beperkt zich niet tot juridische stappen, integendeel: ze geven iedere dag informatie en begeleiding, maken analyses, stellen alternatieven voor en bouwen mee aan een duurzamer, evenwichtiger en democratischer gewest.
Of je nu hun standpunten deelt of niet, hun sociaal nut en hun bijdrage aan het democratisch debat kan je niet ontkennen.
In een democratie zijn verenigingen, vakbonden, ziekenfondsen en burgerbewegingen er niet om systematisch regeringsbeslissingen goed te keuren. Hun rol is ook om te interpelleren, kritiek te uiten, te waarschuwen en, indien nodig, gebruik te maken van de mogelijkheden tot beroep bepaald door de wet. De kosten die voortvloeien uit de juridische stappen ondernomen door IEB en BRAL worden overigens niet gefinancierd door de overheid, die dat trouwens goed weet want ze controleert hoe de subsidies worden ingezet.
Volgens ACV Brussel en ABVV Brussel is het verlangen om overheidsfinanciering afhankelijk te maken van de volgzaamheid van gesubsidieerde organisaties een uiterst zorgwekkend precedent.
Vandaag zijn milieu- en burgerverenigingen het doelwit. Morgen misschien andere middenveldorganisaties, andere tegenmachten of andere kritische stemmen.
Nu vele regeringen het steeds vaker gemunt hebben op middenveldorganisaties, vakbonden en verenigingen is het belangrijker dan ooit om in herinnering te brengen dat een sterke democratie niet bang is voor kritiek. Kritiek beschermt haar net!
De twee vakbonden roepen de Brusselse regering dan ook op om een duidelijke garantie te bieden van de onafhankelijkheid van de gesubsidieerde verenigingen, de volledige subsidies voor IEB en BRAL onmiddellijk vrij te geven en duidelijk te bevestigen dat geen enkele vereniging kan worden gestraft voor het uitoefenen van haar recht om kritiek te uiten, het beleid te interpelleren of gebruik te maken van de mogelijkheden tot beroep bepaald door de wet.
In een democratie worden argumenten beantwoord met tegenargumenten, niet door de geldkraan van wie ze aanvoert, dicht te draaien.
Jouw werkloosheidsdienst P500 is verhuist!
Om je nog beter van dienst te zijn, is de P500-werkloosheidsdienst van ABVV-Brussel verhuisd uit de Sint-Jansstraat.
Je kan voortaan terecht in je gloednieuwe P500-kantoor in de Hoogstraat 48, tegenover het Kapellekerkplein.
Je P500-werkloosheidsdienst is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer:
Dichtstbijzijnde bushaltes: Kapellekerk (bussen 48 en 50) en Grote Zavel (bussen 33, 48 en 95)
Tramhalte: Kleine Zavel (trams 92 en 93)
Metrostation: Centraal Station
Treinstation: Brussel-Kapellekerk
Wij kijken ernaar uit je binnenkort in ons nieuwe kantoor te verwelkomen.
Solidaire groeten,
Het P500-team
P500 – GESLOTEN WEGENS VERHUIZING
Voor een betere dienstverlening verhuist de P500-werkloosheidsdienst van ABVV-Brussel binnenkort uit de Sint-Jansstraat! Het kantoor sluit definitief zijn deuren op donderdag 18 juni.
Vanaf maandag 22 juni 2026 kan je terecht in naaons gloednieuwe P500-kantoor in de Hoogstraat 48, tegenover het plein van de Kapellekerk.
Jouw nieuwe P500-werkloosheidsdienst is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer:
Dichtstbijzijnde bushalte: Kapellekerk (bus 48, 50) en Grote Zavel (bus 33, 48 en 95)
Tramhalte: Kleine Zavel (trams 92 et 93)
Metrostation: Centraal station
NMBS-halte: station Brussel-Kapellekerke
Wij danken je voor je begrip en kijken ernaar uit je binnenkort in ons nieuwe kantoor te verwelkomen.
Solidaire groeten,
ABVV-Brussel
Gedeeltelijke indexsprong: de Arizona-regering organiseert een levenslang verlies aan koopkracht
De Arizona-regering heeft opnieuw een rode lijn overschreden door een gedeeltelijke indexsprong goed te keuren, ondanks het unanieme verzet van de vakbonden, de sociale partners en tal van experts. Deze beslissing vormt een rechtstreekse aanval op de koopkracht van werknemers en uitkeringsgerechtigden en ondermijnt een van de pijlers van ons sociaal model: de automatische indexering van lonen en sociale uitkeringen.
Concreet zal het door de regering ingevoerde systeem de indexering plafonneren vanaf een bruto maandloon van 4.000 euro. In tegenstelling tot wat sommigen proberen te doen geloven, gaat het hier niet om een kleine groep hoge inkomens. Dit bedrag komt overeen met het mediaanloon in België. Voor deeltijdse werknemers wordt deze grens zelfs veel sneller bereikt.
De gevolgen zullen zwaar en langdurig zijn. In tegenstelling tot een eenmalig verlies zal deze indexsprong gedurende de hele loopbaan doorwerken. Elke toekomstige indexering zal worden berekend op een verlaagde basis. Het resultaat: duizenden euro’s aan verloren inkomen over de jaren heen. Iemand die vandaag 4.500 euro bruto verdient en nog veertig jaar moet werken, kan in totaal meer dan 17.000 euro verliezen.
Er bestond een alternatief
Wat deze beslissing nog onbegrijpelijker maakt, is dat er wel degelijk een geloofwaardig en evenwichtig alternatief bestond.
Vakbonden en werkgeversorganisaties waren tot een akkoord gekomen over een hervorming van de manier waarop energieprijzen in de index worden opgenomen. Deze oplossing zou de werkelijke uitgaven van gezinnen beter weerspiegelen en tegelijk de koopkracht van werknemers beschermen.
De gezondheidsindex bepaalt ook de indexering van de lonen in de openbare sector en van de sociale uitkeringen. Dit alternatief zou tegen 2030 zelfs licht voordeliger zijn. In zijn voorstel vroeg de Groep van Tien de regering dan ook om de gedeeltelijke indexsprong voor ambtenaren en sociale uitkeringsgerechtigden te schrappen. Het akkoord tussen de sociale partners biedt immers een antwoord op de indexering in de privésector, maar het is aan de regering om deze logica uit te breiden naar alle betrokken inkomens, zodat een gelijkwaardige bescherming van de koopkracht wordt gegarandeerd.
Volgens de ramingen van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven zou dit alternatief de overheidsfinanciën zelfs meer hebben opgebracht dankzij bijkomende fiscale inkomsten en sociale bijdragen. Met andere woorden: het was mogelijk om de koopkracht te beschermen én tegelijk de inkomsten van de overheid te verhogen.
Toch heeft de regering ervoor gekozen dit alternatief naast zich neer te leggen.
Een aanval op het sociaal overleg
Naast de economische impact getuigt deze maatregel ook van een ongeziene minachting voor het sociaal overleg.
De indexering van lonen is niet wettelijk vastgelegd, maar vloeit voort uit collectieve arbeidsovereenkomsten die tussen de sociale partners worden onderhandeld. Door rechtstreeks in te grijpen in de indexeringsmechanismen mengt de regering zich in de collectieve onderhandelingen en ondergraaft zij de autonomie ervan.
Deze beslissing zal sectoren en ondernemingen verplichten hun loonbarema’s opnieuw te onderhandelen, wat leidt tot een periode van onzekerheid en complexiteit waarvan werknemers de gevolgen zullen dragen.
Belangrijke juridische vragen
Het ABVV onderzoekt momenteel mogelijke juridische stappen.
Tal van vragen blijven onbeantwoord. Waarom werd de grens op 4.000 euro vastgelegd? Waarom worden deeltijdse werknemers sneller getroffen? Wat zullen de gevolgen zijn voor anciënniteitsgebonden loonbarema’s? Hoe kan worden verantwoord dat twee werknemers binnen dezelfde onderneming verschillend worden behandeld op het vlak van indexering?
Ook moet zorgvuldig worden onderzocht of deze maatregel verenigbaar is met de vrijheid van collectief onderhandelen, die onder meer wordt gewaarborgd door het Europees Sociaal Handvest en de verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO).
Opnieuw betalen werknemers de rekening
Opnieuw laat de Arizona-regering werknemers opdraaien voor haar politieke keuzes.
Terwijl er een rechtvaardiger, efficiënter en budgettair gunstiger alternatief bestond, heeft zij ervoor gekozen de koopkracht van honderdduizenden werknemers aan te vallen.
Voor ABVV-Brussel is deze beslissing een ernstige sociale, economische en democratische vergissing. Wij zullen ons blijven mobiliseren om de automatische indexering, de lonen en de koopkracht van iedereen te verdedigen.
Florence Lepoivre herverkozen als algemeen secretaris van het ABVV-Brussel
Tijdens het statutair congres van 27 mei 2026 heeft ABVV-Brussel Florence Lepoivre herverkozen als algemeen secretaris.
In een bijzonder gespannen sociale en politieke context — gekenmerkt door de antisociale aanvallen van de Arizona-regering en meer dan een jaar zonder volwaardige Brusselse regering — koos ABVV-Brussel ervoor om dit jaar een congres te organiseren dat beperkt bleef tot de statutaire verplichtingen. Het eigenlijke beleidscongres zal plaatsvinden in 2027.
In haar toespraak voor de congresdeelnemers blikte Florence Lepoivre terug op een periode getekend door een antisociaal offensief van een ongeziene omvang sinds 80 jaar en door de bijzonder zware gevolgen voor Brussel van de federale hervormingen.
Ze herinnerde ook aan de vele strijdpunten van ABVV-Brussel in de voorbije twee jaar: mobilisaties tegen het besparingsbeleid, de verdediging van de openbare diensten en de non-profitsector, de strijd tegen de uitsluiting uit de werkloosheid, de antifascistische en feministische strijd en de verdediging van het sociaal overleg en de solidariteit.
Er werd eveneens een actualiteitsmotie goedgekeurd. Die bepaalt de grote syndicale prioriteiten van ABVV-Brussel tot aan het congres van 2027.
Tot slot spraken de deelnemers hun steun uit aan het onderwijspersoneel dat zich mobiliseert tegen het besparingsbeleid van de Federatie Wallonië-Brussel, dat zware besparingen voorziet in het onderwijs, de cultuursector, de kinderopvang, het onderzoek en de openbare media. ABVV-Brussel bedankt al zijn militanten, delegees en medewerkers voor hun engagement in deze bijzonder moeilijke periode en bevestigt opnieuw zijn wil om de strijd voort te zetten ter verdediging van de Brusselse werknemers.
Als mantelzorger heb je misschien recht op een vrijstelling en op een verlenging van je uitkeringen als je volledig uitkeringsgerechtigde bent en indien je zorgt voor:
een persoon in palliatieve zorgen
een familielid dat ernstig ziek is
een kind jonger dan 21 jaar dat een handicap heeft
een persoon voor wie je erkend bent door het ziekenfonds
ABVV-Brussel kan je helpen met je aanvraag!
Wacht niet langer, want in sommige gevallen moet de aanvraag gebeuren voor je uitsluiting. Vraag meer info in je werkloosheidsdienst!
23 januari: de non-profitsector mobiliseert in Brussel
Vrijdagochtend kwamen enkele honderden werknemers uit de psycho-medisch-sociale sector samen voor het Brussels Parlement om hun woede te uiten over de politieke blokkering en het besparingsbeleid.
Met potten, trommels en megafoons vormden de manifestanten een “menselijke golf” om te benadrukken dat de non-profitsector een essentiële dam vormt tegen sociale afbraak: woonzorgcentra, ziekenhuizen, OCMW’s, huisvestingshulp, socioprofessionele inschakeling… stuk voor stuk onmisbare diensten die vandaag onder druk staan.
De boodschap is duidelijk: Brussel heeft een volwaardige regering nodig en vooral een regering die besparingen weigert en de non-profitsector ondersteunt.
De mobilisatie is nog maar het begin: in de komende weken staan nieuwe acties gepland, met als hoogtepunt een nationale actiedag op 12 maart in Brussel.
Uitbreiding nachtwerk op kap van werknemers
De Arizona-regering werkt de zogenaamde “losse eindjes” van het zomerakkoord weg. “Het is weeral de werknemer die de prijs betaalt, met meer werkdruk, meer atypische uren en minder bescherming”, aldus Bert Engelaar, algemeen secretaris van het ABVV.
Het zomerakkoord sprak enkel nog over een uitbreiding van nachtwerk in “de distributiesector en aanverwante sectoren, inclusief e-commerce.” Plots is die groep fors uitgebreid: metaalhandel, houthandel, handel in brandstoffen en elektriciens worden meegetrokken in nieuwe regels waardoor nachtarbeid later start en anders wordt vergoed. Dat betekent in de praktijk dat men de “normale” werkdag oprekt: van 6 uur ’s morgens tot 23u. Een werkDAG die tot 23 u ’s NACHTS duurt.
Regeringspartij MR stelde recent dat “100% van de nachtwerkers 100% van zijn premie behoudt.” Dat geldt dus enkel voor wie vandaag al een nachtpremie krijgt, en werkgevers “met economische moeilijkheden” gaan voor die nachtwerkers de nachtpremie kunnen verlagen. We kunnen nu al voorspellen dat het aantal bedrijven “met economische moeilijkheden” explosief zal toenemen.
Nieuwe werknemers verliezen bovendien rechten. “Dit splitst werknemers op dezelfde werkvloer op. Ze doen hetzelfde werk, maar hebben een ander loonpakket”, aldus Bert Engelaar.
De Raad van State was hierover al glashelder: door deze maatregel kan “de verloning van werknemers met een gelijk(w)aardig profiel, die eenzelfde functie vervullen, sterk uiteenlopen.” Kortom: deze maatregel bouwt premies af voor nieuwe instappers, organiseert ongelijkheid op de werkvloer en is juridisch hoogst twijfelachtig.
Nacht- en ploegenarbeid zijn ongezond: slaapstoornissen, spijsverteringsproblemen, cardiovasculaire problemen, verhoogd risico op diabetes en verschillende kankers … De mens is niet gemaakt om structureel ’s nachts te werken. Toch moedigt de regering dit aan, terwijl het aantal langdurig zieken en burn-outs nu al piekt.
De Arizona-logica loopt inhoudelijk mank. Sommige vormen van nacht- en ploegenarbeid zijn vandaag al goedkoper dan dagarbeid, omwille van subsidies. Willen we echt dat de overheid miljarden blijft uitgeven aan een systeem van loonsubsidies dat arbeidstijden stimuleert die de gezondheid en levenskwaliteit schaden?
De Arizona-regering kiest telkens de kant van de werkgever: minder remmen en meer cadeaus. Voor werknemers: meer druk en flexibiliteit en risico, minder bescherming, minder premies. “Maak werk opnieuw werkbaar,” zegt Bert Engelaar, “stop met het promoten van ongezonde werktijden en hervorm de dure subsidies voor bedrijven in plaats van ze uit te breiden.”
De “novemberoproep” van het gemeenschappelijk vakbondsfront: stakingsdriedaagse op 24, 25 en 26 november
Op 14 oktober jongstleden kwamen meer dan 120.000 mensen vreedzaam op straat in Brussel om hun bezorgdheid over de Arizonamaatregelen te uiten. In gemeenschappelijk front stuurden de vakbonden diezelfde dag een brief naar premier Bart De Wever en de vice-eerste ministers. Ondanks de grote betoging kregen we echter geen enkele reactie, enkel oorverdovende stilte vanuit de regering.
Meer nog, de premier legde in de begrotingsgesprekken een onverteerbaar menu op tafel die gezinnen en werknemers opnieuw hard zouden raken: een indexsprong, nog meer besparen op pensioenen, een btw-verhoging… En dat bovenop de eerdere afbraakmaatregelen in de sociale zekerheid en arbeidsmarkt. De chaos rond de pensioenmaatregelen is ondertussen enorm. Meer dan de helft van de vrouwen in ons land zal getroffen worden door de pensioenmalus. Op het gebied van flexibiliteit en arbeidstijd zijn al heel veel harde en onrechtvaardige ingrepen door de regering voorgesteld.
Een nieuwe stap na de grote betoging van 14 oktober is blijkbaar nodig. De vakbonden plannen daarom met het ‘November Appel’ een stakingsdriedaagse op 24, 25 en 26 november in de openbare en privésector.
Op zondag 23 november roepen ACV, ABVV en ACLVB op om massaal deel te nemen aan de nationale Mirabal-betoging tegen gendergerelateerd geweld. Vervolgens wordt het werk stilgelegd om gehoord te worden:
• Op 24 november staken de spoorwegen; • Op 25 november staken alle openbare diensten in het land; • Op 26 november is er een interprofessionele nationale staking.
De driedaagse is een krachtig appel aan premier De Wever en de voltallige regering om de sociale afbraak te stoppen. Het kan nog, de afbraakmaatregelen zijn nog niet gestemd, er is dus nog tijd om het beleid bij te sturen.
De vakbonden vragen dat premier De Wever en de voltallige regering eindelijk werk maken van geloofwaardige alternatieven: een ernstige en rechtvaardige vermogensfiscaliteit, een taks op digitale activiteiten voor techgiganten én een serieuze en transparante doorlichting van de miljardensubsidies aan bedrijven.
Ook de simpele regel dat op ieder loon bijdragen aan de sociale zekerheid verschuldigd zijn, managementvennootschap of niet, hoort daarbij.
Kortom, een gezamenlijk appel voor meer rechtvaardigheid en een sterk sociaal contract, een oproep om te verenigen in plaats van te verdelen!
