9 april: betoging tegen het besparingsbeleid van de regering van de FWB

Duizenden betogers trokken door de straten van Brussel om de besparingsmaatregelen van de MR/Engagés-regering van de Federatie Wallonië-Brussel aan te klagen.

Leerkrachten, studenten en werknemers uit de non-profitsector en de cultuursector verenigden hun stemmen om reeds verzwakte openbare diensten te verdedigen.

De mobilisatie bracht tussen de 10.000 en 15.000 mensen op de been en toont aan dat het verzet groeit tegen de opgelegde besparingen en het gebrek aan overleg van de regering.

Met slogans, spandoeken en toespraken maakte de straat een duidelijke eis hoorbaar: er moet geïnvesteerd worden in onderwijs, het sociale domein en cultuur, in plaats van ze op te offeren op het altaar van de besparingen.

12 maart: meer dan 100.000 mensen op straat tegen de sociale afbraak van de Arizona-regering

Op 12 maart trokken meer dan 100.000 mensen door de straten van Brussel om nee te zeggen tegen het antisociale beleid van de Arizona-regering.

Werknemers, gepensioneerden, jongeren, middenveldactivisten… allemaal verzamelden ze van het Noordstation tot het Zuidstation om de sociale rechten te verdedigen en een beleid te verwerpen dat het koopkracht, pensioenen en de sociale zekerheid aanvalt.

Onder een stralende zon en in een strijdvaardige en solidaire sfeer brachten de betogers hun eisen opnieuw duidelijk naar voren:

❌ nee tegen de pensioenmalus
❌ nee tegen aanvallen op de indexering en de koopkracht
❌ nee tegen de jacht op werkzoekenden en zieken

✅ ja voor waardige pensioenen
✅ ja voor betere arbeidsomstandigheden
✅ ja voor een rechtvaardige fiscaliteit, waarbij de sterkste schouders meer bijdragen

Al meer dan een jaar groeit de sociale mobilisatie om een regering die het sociaal overleg met de voeten treedt een halt toe te roepen. En die mobilisaties hebben al geleid tot belangrijke bijsturingen van verschillende aangekondigde hervormingen.

De boodschap van 12 maart is duidelijk: het sociale verzet gaat door!

8 maart: paarse straten in Brussel

Duizenden mensen trokken door de straten van Brussel ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Strijd voor de Rechten van Vrouwen. Een massale mobilisatie om te herinneren dat gelijkheid nog lang geen realiteit is… en dat sommige rechten vandaag zelfs opnieuw onder druk staan.

Tegenover het besparingsbeleid van de Arizona-regering weigeren vrouwen* de rekening te betalen: steeds flexibelere en onzekerdere jobs, verzwakte sociale bescherming, te lage pensioenen en reproductieve rechten die op de achtergrond worden geschoven.

In een strijdvaardige, feestelijke en solidaire sfeer lieten de betogers een duidelijke boodschap horen: wij gaan niet achteruit.

De ABVV-Brussel en de militanten van het Vrouwencomité Éliane Vogel-Polsky waren aanwezig om essentiële eisen naar voren te schuiven:

• stabiele en gelijke werktijden
• een einde aan opgelegde flexibiliteit
• een sterke sociale bescherming en waardige pensioenen
• de volledige depenalisering van abortus
• een echte politieke wil om seksistisch en LGBTQIA+-foob geweld te bestrijden

8 maart is een dag van strijd. En die strijd gaat het hele jaar door.

Enkele beelden van deze feministische mobilisatie:

*Met het woord “vrouwen” bedoelen we iedereen die zich als vrouw identificeert, ongeacht het geslacht dat bij de geboorte werd toegewezen.

12 februari: blokkades van zonings en bijeenkomst voor de Nationale Bank

Op donderdag 12 februari verzamelden bijna duizend vakbondsafgevaardigden voor de zetel van de Nationale Bank van België in Brussel, op oproep van de FGTB Brussel, ABVV Vlaams-Brabant, CSC Brussel en ACV Vlaams-Brabant, vervoegd door de ACLVB.

Al bij het ochtendgloren vonden er blokkadeacties plaats in verschillende Brusselse industriële zonings in Anderlecht en Neder-over-Heembeek. Er werden filterblokkades opgezet die later in de voormiddag werden opgeheven, zodat militanten naar het stadscentrum konden trekken voor de bijeenkomst voor de Nationale Bank.

Deze hoogst symbolische bijeenkomst had tot doel de politiek van de Arizona-regering aan te klagen, evenals de herhaalde standpunten van de gouverneur van de Nationale Bank tegen de automatische loonindexering. Voor de vakbonden moeten lonen worden onderhandeld door de sociale partners en niet worden opgelegd door financiële instellingen.

In een strijdbare sfeer ontplooiden militanten en afgevaardigden vlaggen en spandoeken, terwijl verschillende toespraken in gemeenschappelijk vakbondsfront elkaar opvolgden. Florence Lepoivre, algemeen secretaris van FGTB Brussel, veroordeelde “de grootste afbraakoperatie van ons sociaal model sinds de Tweede Wereldoorlog”.

Deze actiedag vormt een stap in de mobilisatie tegen de sociale afbraak van de Arizona-regering en gaat vooraf aan de grote nationale betoging die gepland staat op 12 maart in Brussel.

4 februari: 100.000 vacatures in Brussel… waar zijn ze?

Op 4 februari voerden ABVV-Brussel, ACV Brussel, ACLVB Brussel, het Comité van Werkzoekenden van het ACV en verschillende partners uit het middenveld actie voor het gebouw van BECI, de Brusselse werkgeversfederatie.

Deze actie vond plaats in een bijzonder verontrustende sociale context. Sinds deze maand februari ontvangen de eerste personen die door de federale hervorming uit de werkloosheid zijn uitgesloten geen uitkeringen meer. In Brussel zitten vandaag duizenden mensen zonder voldoende inkomen en zonder reëel perspectief op werk, vaak met het OCMW als enige uitweg.

Tegelijkertijd communiceert BECI over het bestaan van bijna 100.000 vacatures die beschikbaar zouden zijn voor Brusselaars, onder meer op basis van een tool met artificiële intelligentie die alle online vacatures zou verzamelen.

Volgens ABVV Brussel en zijn partners geeft dit discours een vertekend beeld van de realiteit van de arbeidsmarkt. Veel vacatures zijn niet aangepast, niet kwaliteitsvol en niet echt toegankelijk voor mensen die vandaag uit de werkloosheid zijn uitgesloten. Bovendien geven veel werkgevers hun vacatures nog altijd niet door aan Actiris, wat de transparantie en de gelijke toegang tot werk beperkt.

Een symbolische actie om een sociale realiteit zichtbaar te maken

Tijdens deze actie werden symbolisch cv’s in de brievenbus van BECI gedeponeerd.
Een manier om een eenvoudige realiteit te benadrukken: veel mensen zoeken actief werk, maar botsen op structurele obstakels – leeftijd, discriminatie, beperkte toegang tot opleiding, gezinsverplichtingen of onaangepaste arbeidsomstandigheden.

Syndicale en maatschappelijke tussenkomsten en getuigenissen van betrokken personen maakten ook duidelijk wat de concrete gevolgen zijn van de uitsluitingen uit de werkloosheid.

Mensen uit de werkloosheid uitsluiten creëert geen jobs

Voor ABVV-Brussel is deze hervorming geen oplossing voor de werkloosheid.
Ze versterkt de bestaansonzekerheid en verschuift de druk naar de OCMW’s en de sociale diensten.

Werkzoekenden zijn vandaag al onderworpen aan tal van controles en verplichtingen.
Het is tijd dat ook werkgevers hun verantwoordelijkheid opnemen:

• hun vacatures doorgeven aan Actiris,
• hun opleidingsverplichtingen respecteren,
• actief discriminatie bestrijden,
• kwaliteitsvolle en waardige jobs aanbieden.

Een duidelijke boodschap

Werkzoekenden willen werken.
Maar ze hebben nood aan toegankelijke, stabiele en correct betaalde jobs.

ABVV-Brussel zal zich blijven mobiliseren voor een solidaire sociale zekerheid en voor beleid dat effectief kwaliteitsvolle werkgelegenheid creëert.

Toespraak van Florence Lepoivre, algemeen secretaris van ABVV-Brussel

Vakbonden tonen standvastige vastberadenheid

Na drie opeenvolgende stakingsdagen tegen het beleid van de Arizona-regering zijn de vakbonden geslaagd in hun opzet en kijken ze tevreden terug op de mobilisatie. Hun sociaal protest wordt aangewakkerd door de groeiende steun van de bevolking: juristen, onderwijspersoneel, academici, artiesten, zorgverleners, jongeren, gepensioneerden, deeltijdse werknemers, nachtarbeiders … 

Het aanhoudende protest van de afgelopen maanden, heeft immers ook al zichtbaar vruchten afgeworpen: dankzij doorgedreven druk slaagden de vakbonden erin om de landingsbanen te behouden, om tijdelijke werkloosheid te doen meetellen voor het pensioen, net als de 104 dagen van het eerste loopbaanjaar, gelijkstelling ziekte en zorg …

Deze woensdag verschenen in alle regio’s van het land vanaf de vroege ochtenduren steeds meer stakingsposten in alle sectoren. En dat na een staking van het openbaar vervoer en de openbare diensten en de scholen op maandag en dinsdag. Groene, rode en blauwe vlaggen en spandoeken waren te zien aan kruispunten en ingangen van industriële en commerciële zones, evenals ziekenhuizen en zorg- en andere non-profitinstellingen. De vakbonden vormden een hecht gemeenschappelijk front, en blijven verenigd, gesterkt door drie dagen van sterke mobilisatie én door een federaal begrotingsakkoord dat op de werknemers weegt.

De aanval op de automatische loonindexering kwam vandaag in alle gesprekken terug: “Behoor je tot de sterkste schouders als je een loon hebt van €2.600/maand?”

Deze nationale interprofessionele stakingsdag bekroont een jaar van voortdurend sociaal protest. Er gaat geen maand voorbij zonder actie, betoging of staking. Centraal in de bezorgdheden van de werknemers: de afschaffing van brugpensioen, de verplichting om tot 67 jaar te werken, het niet in rekening brengen van zware loopbanen, de aanvallen op de arbeidstijd in de vorm van buitensporige flexibilisering en overuren, het gebrek aan aandacht voor werkbaar werk, de stigmatisering van zieken en werkzoekenden, de veralgemening van flexi-jobs, de klimaatpauze, de bruuske wetswijzigingen, zonder overgang, zonder overleg, zonder onderhandeling. Al deze maatregelen breken het vertrouwen van werknemers in de regering.

Wat de economie vandaag heeft verloren, is precies wat de werknemers elke dag produceren en creëren. Het is buitengewoon betreurenswaardig dat de regering daar geen rekening mee houdt. Haar stilzwijgen is ronduit schrijnend.