100.000 vacatures in Brussel… waar zijn ze?

Op 4 februari voerden ABVV-Brussel, ACV Brussel, ACLVB Brussel, het Comité van Werkzoekenden van het ACV en verschillende partners uit het middenveld actie voor het gebouw van BECI, de Brusselse werkgeversfederatie.

Deze actie vond plaats in een bijzonder verontrustende sociale context. Sinds deze maand februari ontvangen de eerste personen die door de federale hervorming uit de werkloosheid zijn uitgesloten geen uitkeringen meer. In Brussel zitten vandaag duizenden mensen zonder voldoende inkomen en zonder reëel perspectief op werk, vaak met het OCMW als enige uitweg.

Tegelijkertijd communiceert BECI over het bestaan van bijna 100.000 vacatures die beschikbaar zouden zijn voor Brusselaars, onder meer op basis van een tool met artificiële intelligentie die alle online vacatures zou verzamelen.

Volgens ABVV Brussel en zijn partners geeft dit discours een vertekend beeld van de realiteit van de arbeidsmarkt. Veel vacatures zijn niet aangepast, niet kwaliteitsvol en niet echt toegankelijk voor mensen die vandaag uit de werkloosheid zijn uitgesloten. Bovendien geven veel werkgevers hun vacatures nog altijd niet door aan Actiris, wat de transparantie en de gelijke toegang tot werk beperkt.

Een symbolische actie om een sociale realiteit zichtbaar te maken

Tijdens deze actie werden symbolisch cv’s in de brievenbus van BECI gedeponeerd.
Een manier om een eenvoudige realiteit te benadrukken: veel mensen zoeken actief werk, maar botsen op structurele obstakels – leeftijd, discriminatie, beperkte toegang tot opleiding, gezinsverplichtingen of onaangepaste arbeidsomstandigheden.

Syndicale en maatschappelijke tussenkomsten en getuigenissen van betrokken personen maakten ook duidelijk wat de concrete gevolgen zijn van de uitsluitingen uit de werkloosheid.

Mensen uit de werkloosheid uitsluiten creëert geen jobs

Voor ABVV-Brussel is deze hervorming geen oplossing voor de werkloosheid.
Ze versterkt de bestaansonzekerheid en verschuift de druk naar de OCMW’s en de sociale diensten.

Werkzoekenden zijn vandaag al onderworpen aan tal van controles en verplichtingen.
Het is tijd dat ook werkgevers hun verantwoordelijkheid opnemen:

• hun vacatures doorgeven aan Actiris,
• hun opleidingsverplichtingen respecteren,
• actief discriminatie bestrijden,
• kwaliteitsvolle en waardige jobs aanbieden.

Een duidelijke boodschap

Werkzoekenden willen werken.
Maar ze hebben nood aan toegankelijke, stabiele en correct betaalde jobs.

ABVV-Brussel zal zich blijven mobiliseren voor een solidaire sociale zekerheid en voor beleid dat effectief kwaliteitsvolle werkgelegenheid creëert.

Toespraak van Florence Lepoivre, algemeen secretaris van ABVV-Brussel

Vakbonden tonen standvastige vastberadenheid

Na drie opeenvolgende stakingsdagen tegen het beleid van de Arizona-regering zijn de vakbonden geslaagd in hun opzet en kijken ze tevreden terug op de mobilisatie. Hun sociaal protest wordt aangewakkerd door de groeiende steun van de bevolking: juristen, onderwijspersoneel, academici, artiesten, zorgverleners, jongeren, gepensioneerden, deeltijdse werknemers, nachtarbeiders … 

Het aanhoudende protest van de afgelopen maanden, heeft immers ook al zichtbaar vruchten afgeworpen: dankzij doorgedreven druk slaagden de vakbonden erin om de landingsbanen te behouden, om tijdelijke werkloosheid te doen meetellen voor het pensioen, net als de 104 dagen van het eerste loopbaanjaar, gelijkstelling ziekte en zorg …

Deze woensdag verschenen in alle regio’s van het land vanaf de vroege ochtenduren steeds meer stakingsposten in alle sectoren. En dat na een staking van het openbaar vervoer en de openbare diensten en de scholen op maandag en dinsdag. Groene, rode en blauwe vlaggen en spandoeken waren te zien aan kruispunten en ingangen van industriële en commerciële zones, evenals ziekenhuizen en zorg- en andere non-profitinstellingen. De vakbonden vormden een hecht gemeenschappelijk front, en blijven verenigd, gesterkt door drie dagen van sterke mobilisatie én door een federaal begrotingsakkoord dat op de werknemers weegt.

De aanval op de automatische loonindexering kwam vandaag in alle gesprekken terug: “Behoor je tot de sterkste schouders als je een loon hebt van €2.600/maand?”

Deze nationale interprofessionele stakingsdag bekroont een jaar van voortdurend sociaal protest. Er gaat geen maand voorbij zonder actie, betoging of staking. Centraal in de bezorgdheden van de werknemers: de afschaffing van brugpensioen, de verplichting om tot 67 jaar te werken, het niet in rekening brengen van zware loopbanen, de aanvallen op de arbeidstijd in de vorm van buitensporige flexibilisering en overuren, het gebrek aan aandacht voor werkbaar werk, de stigmatisering van zieken en werkzoekenden, de veralgemening van flexi-jobs, de klimaatpauze, de bruuske wetswijzigingen, zonder overgang, zonder overleg, zonder onderhandeling. Al deze maatregelen breken het vertrouwen van werknemers in de regering.

Wat de economie vandaag heeft verloren, is precies wat de werknemers elke dag produceren en creëren. Het is buitengewoon betreurenswaardig dat de regering daar geen rekening mee houdt. Haar stilzwijgen is ronduit schrijnend.

Tweede mars tegen de uitsluiting van werklozen: de mobilisatie gaat door!

Op dinsdag 3 juni vond een nieuwe mars tegen de uitsluiting van werklozen plaats tussen de gemeentehuizen van Elsene en Etterbeek om te protesteren tegen de uitsluitingshervorming van werkzoekenden, voorgesteld door de Arizona-regering.

Onder de slogans “Geen beperking in de tijd!” en “Werken om te leven, niet om te overleven”, uitten de betogers hun woede over een brutale en onrechtvaardige maatregel die opnieuw de meest kwetsbaren treft.

Volgens schattingen van MR-werkminister David Clarinval zou deze hervorming vanaf januari 2026 tot 100.000 werklozen kunnen uitsluiten, en tot 320.000 mensen tegen 2028. Zoveel levens die in onzekerheid worden gestort, gezinnen die in de problemen raken en gemeenten die geconfronteerd worden met ondraaglijke druk op hun OCMW’s.

Een asociale hervorming, massaal verworpen door vakbonden, verenigingen, werklozen en solidaire burgers.

Een grote dank aan iedereen die zich met kracht en vastberadenheid heeft gemobiliseerd!