Onze analyse : Brusselse OCMW’s in het centrum van de sociale afbraak
De beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen zal duizenden Brusselaars uit het sociale zekerheidsstelsel duwen. Velen zullen zich tot het OCMW moeten wenden, dat strengere regels hanteert en nu al over onvoldoende middelen beschikt.
Deze asociale hervorming van de regering-De Wever-Bouchez ondermijnt ons solidaire model, overbelast de OCMW’s en schuift de verantwoordelijkheid van het federale niveau naar de gemeenten. Zonder herfinanciering dreigt het hele systeem te bezwijken.
Deze actualiteitsfiche roept op tot een gezamenlijke tegenreactie om de sociale zekerheid te verdedigen, de OCMW’s te herfinancieren en de rechten van de werknemers en de OCMW-cliënten te beschermen..
Uitsluitingen uit de werkloosheid, overbelaste diensten, aanvallen op het personeel: de maat is vol voor de OCMW’s!
De federale regering legt de laatste hand aan haar plan om de werkloosheidsuitkeringen in de tijd te beperken. Vanaf 1 januari 2026 zullen meer dan 32.000 uitgesloten Brusselaars zonder inkomen vallen. Ze hebben geen andere uitweg dan een leefloon aanvragen bij het OCMW.
En dat terwijl de Brusselse OCMW’s al overbelast zijn.
Al jarenlang klagen de vakbonden aan:
de structurele onderfinanciering van de OCMW’s,
geen garanties voor de continuïteit van de subsidies,
de gedeeltelijke terugbetaling van de leeflonen,
de overbelasting en het personeelsgebrek,
de afbrokkeling van de werkomstandigheden en van de kwaliteit van de diensten aan de bevolking.
Deze problemen zijn nog erger geworden als gevolg van enkele recente politieke besluiten, zoals de besparing van 20 miljoen euro op gewestsubsidies eind 2023, waardoor ongeveer 247 eerstelijnsposten verloren zijn gegaan.
Met de komende federale hervorming dreigen de OCMW’s overspoeld te worden, op een moment dat het personeel al onder druk staan, erkenning ontberen en steeds meer uitgeput raken.
Geconfronteerd met deze situatie hebben de Brusselse vakbonden (ACOD/CGSP, ACV/CSC en VSOA/SLFP) een gezamenlijke stakingsaanzegging ingediend voor al het Brusselse OCMW-personeel voor vandaag 24 april.
Tegelijkertijd wordt een mars georganiseerd in Brussel om de uitsluitingen uit de werkloosheid, de besparingen en de afbraak van openbare diensten aan de kaak te stellen.
ABVV-Brussel steunt deze mobilisatie voluit:
de hervormingen van de werkloosheid treffen frontaal mensen die het al moeilijk hebben
door de hervormingen komt de last massaal terecht bij de gemeenten, zonder hen de nodige middelen hiertoe toe te kennen
de werkomstandigheden van het OCMW-personeel, dat het nu al enorm moeilijk heeft, zullen nog meer verslechteren,
de hervorming is een onderdeel van een bredere strategie om sociale rechten en de welvaartsstaat te ontmantelen.
De ABVV-Brussel solidair met de werkneemsters en werknemers van Cora
De aankondiging van de sluiting van de Cora-winkels stort 1800 werkneemsters en werknemers in totale onzekerheid. Na jaren van trouwe dienst, opgelegde flexibiliteit en offers in naam van de winst, worden zij vandaag brutaal aan de kant geschoven.
Deze beslissing, even hard als onrechtvaardig, kadert in een verontrustende tendens: de sociale afbraak in de sector van de grote distributie. Na Makro, Match en Delhaize is het opnieuw de logica van de winst die honderden gezinnen vermorzelt. En het zijn altijd dezelfde mensen die de rekening betalen: de werknemers.
De directie van Cora draagt een zware verantwoordelijkheid, maar staat daar niet alleen in. De asociale maatregelen van de federale regering – de afschaffing van het brugpensioen, de verstrenging van de werkloosheidsreglementering, de toenemende druk op de OCMW’s – laten werknemers zonder vangnet achter in het licht van zulke massaontslagen. Het gevolg: meer onzekerheid, minder vooruitzichten, meer leed.
Het ABVV-Brussel betuigt zijn volledige solidariteit met de collega’s van Cora en brengt hulde aan het engagement van de syndicale afgevaardigden die elke dag opnieuw opkomen voor hun rechten en hun waardigheid.
Wij zullen aan hun zijde staan, in het verzet én aan de onderhandelingstafel. Wij geven geen duimbreed toe.
Overweeg je een 4/5de landingsbaan? Wacht niet langer
Denk je eraan om het iets rustiger aan te doen via een 4/5de landingsbaan? Maak er nu werk van, want de huidige voorwaarden blijven maar geldig tot 30 juni 2025. Daarna wordt het strenger, moeilijker en mogelijk nadeliger voor je pensioen.
De federale regering-De Wever wil de toegang tot landingsbanen flink verstrengen. Een landingsbaan houdt in dat je je werktijd met 1/5de (of 1/2de) verlaagt, en dit tot aan je pensioen. De aanvraag moet schriftelijk gebeuren bij je werkgever én bij de RVA (via Break@Work).
Strengere toegangsvoorwaarden
Nu heb je toegang tot landingsbanen vanaf 60 jaar met 25 jaar beroepsverleden
Er zijn bepaalde uitzonderingen van beroepen die sneller gebruik kunnen maken van een landingsbaan (vanaf 55 jaar):
werknemers met een lange loopbaan
werknemers met een zwaar beroep
werknemers die 20 jaar nachtarbeid hebben verricht
werknemers in de bouwsector met medisch attest van arbeidsongeschiktheid
werknemers in beschutte werkplaats, maatwerkbedrijven …
werknemers in ondernemingen in moeilijkheden of herstructurering
Binnenkort heb je pas toegang vanaf 30 jaar loopbaan (oplopend naar 35 jaar loopbaan in 2030).
Minder pensioenopbouw tijdens landingsbaan
Niet-gewerkte periodes tijdens de landingsbaan worden in de toekomst gelijkgesteld aan een ‘beperkt fictief loon’, wat een lagere pensioenopbouw betekent voor wie meer dan €32.122,36 per jaar verdient.
Niet-gewerkte periodes, o.a. in het kader van een landingsbaan, worden vanaf 2031 begrensd tot maximaal 20% van de pensioenopbouw. Die ‘cap’ wordt vanaf 2027 geleidelijk ingevoerd.
Samengevat: je zal langer moeten werken voor je recht hebt op een landingsbaan, én het kan een pensioenverlies betekenen.
Wacht niet tot het laatste moment
Voor bedrijven met meer dan 20 werknemers moet je je aanvraag ten laatste op 31 maart 2025 indienen om zeker te zijn van een correcte behandeling. Werk je in een kleinere onderneming? Dan ben je eigenlijk al te laat volgens de standaardtermijn, maar je werkgever kan alsnog instemmen met een kortere procedure.
Belangrijk: we roepen, omwille van de mogelijke ingrepen in de gelijkgestelde periodes, momenteel niet op om een 1/2 landingsbaan op te nemen.
Beste kunstenaars, technici, schaduw- en lichtwerkers,
Vandaag zijn we in staking.
Een staking om onze rechten, onze sociale verworvenheden, onze waardigheid als werknemers te verdedigen.
En dat we hier zijn, op het Muntplein, is geen toeval.
Dit is een iconische plek van cultuur, creatie en expressie.
Een plek waar zij die verbeelding, kritiek, emancipatie en democratie levendig maken elkaar ontmoeten.
En vandaag wordt deze ontmoetingsplek ook een ruimte van verzet. Net als bijna 200 jaar geleden.
Het kunstenaarsstatuut, dat weten jullie als geen ander, is een sociale verworvenheid.
Een statuut dat verre van perfect is, maar dat de structurele onzekerheid van het artistieke werk erkent, net als het niet-doorlopende aspect ervan, de onzichtbare periodes van creatie, de repetities, de tijd tussen twee projecten in.
Het is een statuut dat duizenden mensen in staat stelt van hun beroep te leven, te creëren, deel te nemen aan de collectieve rijkdom, zonder in armoede te vervallen.
En wat doet deze arizona-regering? Ze valt aan. Steeds opnieuw.
Ze stelt de essentie van het statuut zelf in vraag. Ze ontdoet het van zijn inhoud. Ze stelt de fundamenten in vraag. En dat is geen toeval.
Een dergelijke aanval van de N-VA was te verwachten. De N-VA knipt al jarenlang in de culturele budgetten in Vlaanderen, ze ontmantelt creatieve middelen en transformeert subsidies in te schrappen privileges.
Bij de MR vallen de maskers: ze verbergen niet langer wat ze over cultuur denken… ik bespaar je de lijst van aanvallen van Georges-Louis Bouchez tegen kunstenaars… Hij spuugt op alles wat niet onmiddellijk winstgevend is. Hij veracht creatie, intelligentie, het onzichtbare werk achter elke voorstelling, elke film, elk oeuvre.
Deze klassenminachting hoeft hij niet eens meer te verhullen. Het is een politieke lijn geworden.
En dan zijn er nog Les Engagés. Degenen die vandaag nee zeggen… zijn dezelfde die gisteren het regeringsakkoord met gesloten ogen hebben ondertekend. Gemakkelijk om nu te ontwaken, onder druk van de toenemende mobilisatie…
Wil deze regering geld vinden?
Dat ze begint met degenen die dividenden opstapelen, niet met zij die ondanks hun talent moeite hebben om het einde van de maand te halen.
Het onderdrukken of verzwakken van het kunstenaarsstatuut staat gelijk aan het doden van cultuur.
Onze strijd is niet corporatistisch. We verdedigen geen privileges.
Wat we hier verdedigen, is een samenlevingsmodel.
Een samenleving waar cultuur een recht is, geen luxe.
Een samenleving waar kunst, kritiek, verbeelding en emotie een plaats hebben.
Een samenleving waar cultureel werk wordt erkend als echt werk, met echte rechten om iedereen in staat te stellen waardig te leven.
En we zijn hier ook om nog meer te verdedigen: kunst speelt een cruciale rol bij het sensibiliseren over sociale en politieke problemen. Kunst is in staat om mensen samen te brengen rond een gemeenschappelijk doel en hen te inspireren om te handelen, te denken. Om te strijden dus. Kunst kan individuen inspireren en motiveren om op te komen tegen onrecht, te vechten voor gelijkheid en fundamentele democratische principes te verdedigen.
En het is net dat wat een probleem is voor sommige politici.
Dus laten we vandaag samen opkomen. Laten we onze stem horen.
Tegen minachting. Tegen sociale achteruitgang. Tegen vermarkting van alles wat niet te koop is.
Want het verdedigen van het kunstenaarsstatuut betekent ook het verdedigen van verzet, vrijheid van toon en creatie.
Kortom, we verdedigen de democratie.
Waarom staken wij op 31 maart?
Omdat de federale regering de bevolking in de maling neemt. Onze koopkracht ging stijgen en loopbanen gingen haalbaar worden? Hier komt echter niks van in huis.
Op 31 maart gaan de Belgische werknemers in algemene staking; zowel in de privé- als de openbare sector. Het is tijd dat de werknemers gehoord worden en dat de economische lusten en lasten eerlijk verdeeld worden.
De aanvallen op werknemers zijn talrijk en keihard:
De regering-BDW-Bouchez snijdt in de pensioenen. Het wordt langer werken voor minder pensioen.
Voor werknemers is het al flexibiliteit dat de klok slaat en de regering doet er een schepje bovenop. De werkgevers zitten in een zetel en rekenen zich al rijk.
Er wordt bespaard op gepensioneerden, werkzoekenden en in de openbare diensten. De zwaarste schouders zouden de zwaarste lasten moeten dragen. Daar is met deze regering geen sprake van.
Vrouwen staan weer in de vuurlijn: het besparingsbeleid treft hen extra hard.
Ze hebben gelogen. Onze koopkracht ging stijgen, maar brokkelt in werkelijkheid langs alle kanten af.
Het zijn nochtans de werknemers die het land en de economie doen draaien. Het is tijd dat hun stem gehoord wordt en dat zij hun eerlijk deel krijgen.
Staak mee op 31 maart: voor degelijke pensioenen en haalbare loopbanen, voor sterkere koopkracht, voor kwalitatieve openbare diensten en opdat de sterkste schouders eindelijk de zwaarste lasten dragen.
Regeerakkoord doorgelicht
Wat is de impact van het regeerakkoord-BDW-Bouchez voor:
Je krijgt van je vakbond een stakingsvergoeding van 40 euro
Water in Brussel: een bedreigde openbare dienst
Water is een essentiëel gemeenschappelijk goed, maar in Brussel staat het beheer ervan onder druk. VIVAQUA, de openbare operator die instaat voor drinkwater en rioleringen, kampt met een kritische onderfinanciering: een schuld van meer dan één miljard euro, stijgende tarieven (+43% sinds 2022) en dalende investeringen. Gevolg: een verouderd netwerk, een explosie van onbetaalde facturen en meer dan één op de vijf huishoudens in waterarmoede.
Deze actualiteitsfiche ontleedt de oorzaken van deze crisis en stelt pistes voor naar een eerlijkere en duurzamere financiering van water in Brussel. In plaats van de kosten uitsluitend op de gezinnen af te wentelen, zijn er alternatieven om deze essentiële openbare dienst te beschermen.
Alles wat je moet weten over stakingsrecht: de praktische gids van het ABVV
Stakingen, piketten, collectieve acties… Het stakingsrecht is een fundamenteel recht, beschermd in België en internationaal. Maar concreet, wat mag je doen? Wat zijn de grenzen? Hoe zit het met de relaties met de werkgever, de politie, de deurwaarder?
Om al deze vragen te beantwoorden, stelt het ABVV een praktische gids ter beschikking die 30 essentiële vragen en antwoorden over het stakingsrecht behandelt:
Wie mag staken?
Hoe organiseer je een stakingspiket?
Wat te doen bij controle of intimidatie?
Welke stappen bij problemen?
Een duidelijke, toegankelijke en onmisbare tool voor iedereen die in actie komt.
Werkloosheidsdienst – Loketmedewerker voor de permanentie Artiesten(M/V/X)
Voor de dienst werkloosheidsuitkeringen zijn wij op zoek naar een medewerk.st.er voor de permanentie Artiesten (M/V/X)
Afsluiting van de kandidaturen: 30/04/25
Taken
De dossiers van de leden met de nodige kwaliteit behandelen (loket en betaling) zodat hun rechten worden gerespecteerd.
(frontoffice en backoffice)
Je houdt van een job die contact en administratieve opvolging combineert
Je bent verantwoordelijk voor de samenstelling van de werkloosheidsdossiers kunstenaarsstatuut
Je verwerkt sociale documenten en betalingen
Je blijft je gevoel voor dienstverlening behouden, zelfs in een hoog werktempo
Je onthoudt de regelgeving en je stelt je ervan op de hoogte
Profiel
Je bent in staat om informatie duidelijk en nauwkeurig uit te leggen en door te geven in het Frans en het Nederlands.
Je bent assertief; je bent contactvaardig en je hebt een goede zelfbeheersing
Je hebt affiniteit met de cultuursector en met teamwerk
Je bezit een bachelordiploma of ten minste een diploma secundair onderwijs met vergelijkbare ervaring
Je leert snel bij
Je deelt de waarden van de organisatie
Wij bieden
Een voltijdse vervangingsovereenkomst van 35 uur/week.
Opleidingen
Loon volgens de interne classificatie met tal van voordelen (maaltijdcheques, verzekeringen, 100% terugbetaald openbaar vervoer en vakantiedagen)
Plaats van tewerkstelling
Brussel (1060)
Geïnteresseerd?
De kandidatuur bevat:
Een motivatiebrief
Een gedetailleerd CV dat de nodige competenties voor de functie belicht
Kandidaturen moeten per e-mail worden verzonden naar: T10RHBXL@abvv.be
Investeer in defensie, maar niet ten koste van sociaal beleid!
17 miljard euro. Dat is het bedrag dat de regering-De Wever tegen het einde van de legislatuur in defensie wil investeren. Een kolossale financiële inspanning om vanaf 2025 de befaamde 2% van het BBP te halen die de NAVO eist, en zelfs 2,5% tegen 2034.
Dit geld zal ergens gevonden moeten worden… En zoals de voorzitter van de MR zei op de RTBF, zal dat geld in onze sociale zekerheid gezocht worden:
“We zullen bepaalde enveloppen moeten herschikken om onze veiligheid te behouden, die toch de basis is van ons welzijn. […] Vandaag hebben we een overheid die ingrijpt in elke fase van je leven. De overheid zal een beetje moeten desinvesteren in wat “buitenkansjes” zijn. We doen het op gewestniveau, op gemeenschapsniveau en we moeten het op federaal niveau doen. Moeten we de kinderbijslag blijven financieren als er meer dan vier kinderen zijn? Moet de staat systematisch verantwoordelijkheid nemen voor onze persoonlijke keuzes? Dat zijn de echte vragen.”
Voor ABVV-Brussel getuigen deze zogenaamde “echte vragen” van een neoliberale en reactionaire visie op de maatschappij, waar solidariteit gereduceerd wordt tot een “buitenkans”, waar sociale rechten optioneel worden en waar gezinnen, werknemers en uitkeringsgerechtigden de pasmunt worden voor een begrotingsbeleid ten dienste van militarisering.
Budgettaire keuzes zijn maatschappelijke keuzes
Al jaren verkondigen rechtse partijen dat we de schuld moeten verminderen, de uitgaven moeten beperken en “de kosten van de overheid moeten terugdringen”… Kortom, dat er geen geld is om aan de essentiële behoeften van de bevolking te voldoen:
Geen geld om de pensioenen te verhogen en een fatsoenlijk minimumpensioen te garanderen,
Geen geld om de lonen te verhogen,
Geen geld om de gezondheidszorg te verbeteren en medische facturen te verlagen,
Geen geld om sociale huisvesting te ontwikkelen, armoede te bestrijden of te investeren in kinderopvang,
Geen geld om de uitdagingen van de klimaat- en ecologische noodsituatie aan te gaan…
Moeten we nog eens herhalen dat in België de ongelijkheid (met inbegrip van patrimonium) blijft toenemen? Dat de kinderarmoede recordhoogtes bereikt? Dat de wachtlijsten voor sociale huisvesting en kinderdagverblijven exploderen? Dat ziekenhuizen onderbezet zijn en ondergefinancierd zijn, en de rusthuizen radeloos zijn?
Maar als het aankomt op het kopen van wapens, tanks of gevechtsvliegtuigen, is de politieke wil er en kunnen plots miljarden worden gevonden.
Laat er geen misverstand over bestaan: niemand ontkent het belang van de veiligheid van het land in een onzekere internationale context. Maar tegen welke prijs, en vooral, op wiens schouders?
Bij ABVV-Brussel weigeren we dat de verhoging van het defensiebudget ten koste gaat van zij die collectieve solidariteit het meest nodig hebben.
Sociale zekerheid moet onze eerste verdedigingslinie blijven
Onze eerste verdedigingslinie is de sociale zekerheid, die werknemers beschermt als ze hun baan verliezen, als ze ziek worden, als ze op pensioen gaan.
Het zijn de openbare diensten die garant staan voor toegang tot gezondheidszorg, onderwijs en justitie.
Het is collectieve solidariteit die ervoor zorgt dat niemand aan de kant blijft staan.
Deze pijlers opofferen voor hogere uitgaven voor militairen en oorlogsmaterieel beschermt de bevolking niet, maar verzwakt haar en laat haar in de steek.
Het waarborgen van onze veiligheid moet meer zijn dan enkel ons tot de tanden bewapenen.
Bij ABVV-Brussel komen we op voor veiligheid die echt beschermt: het recht op huisvesting, gezondheidszorg, goed kunnen leven van je werk en op pensioen kunnen gaan zonder in armoede te vervallen.
Veiligheid betekent bovenal een waardig leven kunnen leiden.
Bovenal betekent veiligheid een kwalitatieve baan, een fatsoenlijk pensioen, betaalbare huisvesting en toegang tot gezondheidszorg voor iedereen.
Veiligheid gaat niet alleen over een goed bewapend land, maar vooral over een eerlijkere en meer egalitaire samenleving.
Ga het geld zoeken waar het te vinden is!
Het is niet aan gezinnen, werknemers en werkneemsters, werklozen, zieken of gepensioneerden om defensie te financieren. Het is tijd om het geld te halen waar het te vinden is:
In de fiscale cadeaus aan multinationals en grote bedrijven,
In belastingsfraude en -ontduiking, die door de Federale Overheidsdienst Financiën geschat wordt op €30 miljard per jaar,
Bij de rijken, die nog steeds ontsnappen aan eerlijke en herverdelende belastingen.
Als de regering-De Wever het land een ongekende militaire inspanning wil doen leveren, moet ze ook de moed hebben om degenen die het zich kunnen veroorloven te laten bijdragen.
