Vredesbetoging 14 juni: sociale welvaart, geen oorlog
Conflicten nemen wereldwijd toe. Het recht van de sterkste verdringt steeds vaker het internationaal recht en het multilateralisme. Autoritarisme is in opmars en kernwapens blijven een bedreiging voor de mensheid. Tegelijk worden miljarden geïnvesteerd in legers en wapens, alsof oorlog onvermijdelijk is. Het zijn werknemers, gezinnen en onze planeet die daarvoor de prijs betalen.
Wij verzetten ons tegen de onverantwoorde militarisering van onze samenleving. De EU-plannen om 800 miljard euro extra uit te geven aan bewapening zijn onaanvaardbaar. Dat geld dreigt weg te vloeien van sociale voorzieningen, gezondheidszorg, onderwijs, waardig werk, vredesopbouw, internationale samenwerking, de energietransitie en klimaatrechtvaardigheid.
Diezelfde logica zien we ook in België, waar besparingen op kap van de gewone mensen worden voorgesteld als noodzakelijk, terwijl bijkomende militaire uitgaven nauwelijks in vraag worden gesteld.
Europa moet af van de oorlogskoorts en het klimaat van angst. Er is nood aan een nieuw perspectief: vrede, dialoog en ontwapening als enige weg naar een duurzame en rechtvaardige toekomst.
Daarom roepen we iedereen die kiest voor vrede en sociale rechtvaardigheid op om deel te nemen aan de Europese betoging op 14 juni in Brussel. Samen eisen we investeringen in mensen, niet in oorlog:
Voor vrede en echte veiligheid: investeringen in gezondheidszorg, onderwijs, waardig werk, klimaattransitie en sociale bescherming, niet in militarisering.
Voor respect voor internationaal recht: naleving van het VN-Handvest, bescherming van mensenrechten en arbeidsrechten, en inzet voor sociale en klimaatrechtvaardigheid.
Voor dialoog en diplomatie: landen en mensen samenbrengen in plaats van tegen elkaar op te zetten.
Voor internationale solidariteit en samenwerking: duurzame ontwikkeling als basis voor stabiliteit en conflictpreventie.
Voor ontwapening: wapenbeheersing en nucleaire ontwapening als garantie voor vrede en veiligheid.
Doe mee op 14 juni en strijd mee voor een Europa van vrede en solidariteit.
Er waren donderdag vernielingen in Brussel. Bushokjes sneuvelden. Projectielen vlogen door de lucht. Hulpdiensten werden belaagd. Natuurlijk moet dat benoemd worden. Natuurlijk moet daartegen opgetreden worden.
Niemand, geen enkele vakbond, leerkracht of ouder verdedigt geweld of vernieling. Het is onaanvaardbaar.
Wat vooral bleef hangen, waren de grote woorden van verschillende politici. “Crapuul.” “Bootcamps.” “Opvoeding.” “Manieren leren.”
Kunnen we ook even kijken naar wat deze jongeren al maanden duidelijk proberen te maken? Hun toekomst wordt duurder gemaakt, hun inschrijvingsgeld stijgt tot boven de duizend euro. Hun scholen kreunen onder personeelstekorten, hun lessen vallen uit, hun leerkrachten moeten meer werken voor hetzelfde loon.
Hun toekomst wordt stilaan een factuur.
Toch ging het amper nog over die inhoud.
Het debat werd opnieuw herleid tot orde, discipline en straf. Elke sociale woede wordt vandaag meteen behandeld als een veiligheidsprobleem. Elke vorm van protest lijkt verdacht zodra jongeren hun stem verheffen.
Bootcamps dus. Interessant woord. Wie bepaalt eigenlijk wie daarnaartoe moet? Geldt dat alleen voor jongeren die stenen gooien? Of ook voor politici die hele groepen mensen wegzetten met woorden die vooral olie op het vuur gooien?
Bestaan er ook bootcamps voor publieke vernedering? Voor politieke hysterie?
Daar wringt het. Een samenleving die permanent spreekt over “orde herstellen”, “hard optreden”, “respect afdwingen” en “streng zijn”, raakt langzaam verslaafd aan spierballentaal. Elke nuance verdwijnt. Elke context verdwijnt. Elke sociale oorzaak verdwijnt.
Plots lijken vijftienjarigen de grote vijand van deze samenleving. Kinderen dus. Kinderen die volgens sommigen te weinig respect hebben voor gezag. Kinderen die al jaren horen dat hun toekomst goedkoper moet worden bestuurd. Kinderen die zagen hoe hun onderwijs werd uitgehold, terwijl ze te horen krijgen dat ze vooral dankbaar moeten blijven.
Wat we donderdag zagen, was trouwens méér dan vernielingen alleen. We zagen ook beelden van jongeren die weinig of niets verkeerd deden, van jongeren die vooral kwaad waren, omdat niemand nog lijkt te luisteren. Van jongeren die panikeerden onder waterkanonnen en traangas.
De grootste cynici proberen ondertussen leerkrachten verantwoordelijk te maken voor de woede van hun leerlingen. Leerkrachten zouden jongeren “opruien”.
Mensen die elke dag proberen kinderen kansen te geven, worden plots weggezet als onruststokers, omdat ze weigeren zwijgend toe te kijken hoe hun beroep wordt afgebroken.
Misschien nog het meest hallucinante van alles. Jongeren die op straat komen voor hun toekomst worden gereduceerd tot “crapuul”. Sociale woede wordt behandeld als iets dat discipline kan genezen.
Nogmaals: niemand mag geweld en vernieling goedpraten. Maar kunnen politici die vooral stoer proberen te klinken, zich ook afvragen waarom zo veel jongeren zo kwaad zijn geworden? Misschien omdat ze voelen wat velen al langer voelen.
Deze regeringen besparen op alles wat mensen vooruithelpt. Onderwijs. Zorg. Openbaar vervoer. Sociale bescherming. Alles moet goedkoper. Alles moet efficiënter. Alles moet harder.
Tot ook jongeren beginnen te begrijpen dat men hun toekomst aan het afbreken is, terwijl ze les krijgen over normen en waarden.
Vakbonden en middenveld trekken op 16 juni de straat op in Namen
De vakbonden ABVV en ACV, samen met tal van middenveldorganisaties, roepen op tot een gezamenlijke actie op dinsdag 16 juni in Namen om het beleid van de Waalse Regering aan te klagen: een beleid waarbij de budgettaire besparingen worden afgewenteld op de schouders van werknemers, werkneemsters en sociale uitkeringsgerechtigden.
Sinds het begin van de legislatuur treffen besparingen en beperkingen rechtstreeks degenen die onze samenleving dagelijks draaiende houden: werknemers in de openbare en private sector, leerkrachten, APE-medewerkers, huishoudhulpen via dienstencheques, gezinshelpers, werknemers in de kinderopvang, de gezondheids- en welzijnssector en vele anderen uit het verenigingsleven die zich inzetten voor het algemeen belang. Het harde regeringsbeleid ontwricht de sector van de socio-professionele inschakeling en verzwakt verenigingen die gezinnen in moeilijkheden, jongeren met problemen en vrouwen die slachtoffer zijn van geweld ondersteunen, met nog meer bestaansonzekerheid tot gevolg.
Deze zogenaamde “inspanningen” worden opgelegd zonder echte overlegcultuur en met miskenning van de sociale dialoog.
Verenigd, vastberaden en verontwaardigd zullen zij op straat komen in Namen om een duidelijke boodschap te geven: de rekening mag niet betaald worden door degenen die werken en die het cement van onze samenleving vormen.
Voor een betere dienstverlening verhuist de P500-werkloosheidsdienst van ABVV-Brussel binnenkort uit de Sint-Jansstraat! Het kantoor sluit definitief zijn deuren op donderdag 18 juni.
Vanaf maandag 22 juni 2026 kan je terecht in naaons gloednieuwe P500-kantoor in de Hoogstraat 48, tegenover het plein van de Kapellekerk.
Jouw nieuwe P500-werkloosheidsdienst is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer:
Dichtstbijzijnde bushalte: Kapellekerk (bus 48, 50) en Grote Zavel (bus 33, 48 en 95)
Tramhalte: Kleine Zavel (trams 92 et 93)
Metrostation: Centraal station
NMBS-halte: station Brussel-Kapellekerke
Wij danken je voor je begrip en kijken ernaar uit je binnenkort in ons nieuwe kantoor te verwelkomen.
Solidaire groeten,
ABVV-Brussel
Jouw werkloosheidsdienst P500 verhuist!
Voor een betere dienstverlening verhuist de P500-werkloosheidsdienst van ABVV-Brussel binnenkort uit de Sint-Jansstraat! Het kantoor sluit definitief zijn deuren op donderdag 18 juni.
Vanaf maandag 22 juni 2026 kan je terecht in naaons gloednieuwe P500-kantoor in de Hoogstraat 48, tegenover het plein van de Kapellekerk.
Jouw nieuwe P500-werkloosheidsdienst is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer:
Dichtstbijzijnde bushalte: Kapellekerk (bus 48, 50) en Grote Zavel (bus 33, 48 en 95)
Tramhalte: Kleine Zavel (trams 92 et 93)
Metrostation: Centraal station
NMBS-halte: station Brussel-Kapellekerke
Wij danken je voor je begrip en kijken ernaar uit je binnenkort in ons nieuwe kantoor te verwelkomen.
Solidaire groeten,
ABVV-Brussel
Gedeeltelijke indexsprong: de Arizona-regering organiseert een levenslang verlies aan koopkracht
De Arizona-regering heeft opnieuw een rode lijn overschreden door een gedeeltelijke indexsprong goed te keuren, ondanks het unanieme verzet van de vakbonden, de sociale partners en tal van experts. Deze beslissing vormt een rechtstreekse aanval op de koopkracht van werknemers en uitkeringsgerechtigden en ondermijnt een van de pijlers van ons sociaal model: de automatische indexering van lonen en sociale uitkeringen.
Concreet zal het door de regering ingevoerde systeem de indexering plafonneren vanaf een bruto maandloon van 4.000 euro. In tegenstelling tot wat sommigen proberen te doen geloven, gaat het hier niet om een kleine groep hoge inkomens. Dit bedrag komt overeen met het mediaanloon in België. Voor deeltijdse werknemers wordt deze grens zelfs veel sneller bereikt.
De gevolgen zullen zwaar en langdurig zijn. In tegenstelling tot een eenmalig verlies zal deze indexsprong gedurende de hele loopbaan doorwerken. Elke toekomstige indexering zal worden berekend op een verlaagde basis. Het resultaat: duizenden euro’s aan verloren inkomen over de jaren heen. Iemand die vandaag 4.500 euro bruto verdient en nog veertig jaar moet werken, kan in totaal meer dan 17.000 euro verliezen.
Er bestond een alternatief
Wat deze beslissing nog onbegrijpelijker maakt, is dat er wel degelijk een geloofwaardig en evenwichtig alternatief bestond.
Vakbonden en werkgeversorganisaties waren tot een akkoord gekomen over een hervorming van de manier waarop energieprijzen in de index worden opgenomen. Deze oplossing zou de werkelijke uitgaven van gezinnen beter weerspiegelen en tegelijk de koopkracht van werknemers beschermen.
De gezondheidsindex bepaalt ook de indexering van de lonen in de openbare sector en van de sociale uitkeringen. Dit alternatief zou tegen 2030 zelfs licht voordeliger zijn. In zijn voorstel vroeg de Groep van Tien de regering dan ook om de gedeeltelijke indexsprong voor ambtenaren en sociale uitkeringsgerechtigden te schrappen. Het akkoord tussen de sociale partners biedt immers een antwoord op de indexering in de privésector, maar het is aan de regering om deze logica uit te breiden naar alle betrokken inkomens, zodat een gelijkwaardige bescherming van de koopkracht wordt gegarandeerd.
Volgens de ramingen van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven zou dit alternatief de overheidsfinanciën zelfs meer hebben opgebracht dankzij bijkomende fiscale inkomsten en sociale bijdragen. Met andere woorden: het was mogelijk om de koopkracht te beschermen én tegelijk de inkomsten van de overheid te verhogen.
Toch heeft de regering ervoor gekozen dit alternatief naast zich neer te leggen.
Een aanval op het sociaal overleg
Naast de economische impact getuigt deze maatregel ook van een ongeziene minachting voor het sociaal overleg.
De indexering van lonen is niet wettelijk vastgelegd, maar vloeit voort uit collectieve arbeidsovereenkomsten die tussen de sociale partners worden onderhandeld. Door rechtstreeks in te grijpen in de indexeringsmechanismen mengt de regering zich in de collectieve onderhandelingen en ondergraaft zij de autonomie ervan.
Deze beslissing zal sectoren en ondernemingen verplichten hun loonbarema’s opnieuw te onderhandelen, wat leidt tot een periode van onzekerheid en complexiteit waarvan werknemers de gevolgen zullen dragen.
Belangrijke juridische vragen
Het ABVV onderzoekt momenteel mogelijke juridische stappen.
Tal van vragen blijven onbeantwoord. Waarom werd de grens op 4.000 euro vastgelegd? Waarom worden deeltijdse werknemers sneller getroffen? Wat zullen de gevolgen zijn voor anciënniteitsgebonden loonbarema’s? Hoe kan worden verantwoord dat twee werknemers binnen dezelfde onderneming verschillend worden behandeld op het vlak van indexering?
Ook moet zorgvuldig worden onderzocht of deze maatregel verenigbaar is met de vrijheid van collectief onderhandelen, die onder meer wordt gewaarborgd door het Europees Sociaal Handvest en de verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO).
Opnieuw betalen werknemers de rekening
Opnieuw laat de Arizona-regering werknemers opdraaien voor haar politieke keuzes.
Terwijl er een rechtvaardiger, efficiënter en budgettair gunstiger alternatief bestond, heeft zij ervoor gekozen de koopkracht van honderdduizenden werknemers aan te vallen.
Voor ABVV-Brussel is deze beslissing een ernstige sociale, economische en democratische vergissing. Wij zullen ons blijven mobiliseren om de automatische indexering, de lonen en de koopkracht van iedereen te verdedigen.
Florence Lepoivre herverkozen als algemeen secretaris van het ABVV-Brussel
Tijdens het statutair congres van 27 mei 2026 heeft ABVV-Brussel Florence Lepoivre herverkozen als algemeen secretaris.
In een bijzonder gespannen sociale en politieke context — gekenmerkt door de antisociale aanvallen van de Arizona-regering en meer dan een jaar zonder volwaardige Brusselse regering — koos ABVV-Brussel ervoor om dit jaar een congres te organiseren dat beperkt bleef tot de statutaire verplichtingen. Het eigenlijke beleidscongres zal plaatsvinden in 2027.
In haar toespraak voor de congresdeelnemers blikte Florence Lepoivre terug op een periode getekend door een antisociaal offensief van een ongeziene omvang sinds 80 jaar en door de bijzonder zware gevolgen voor Brussel van de federale hervormingen.
Ze herinnerde ook aan de vele strijdpunten van ABVV-Brussel in de voorbije twee jaar: mobilisaties tegen het besparingsbeleid, de verdediging van de openbare diensten en de non-profitsector, de strijd tegen de uitsluiting uit de werkloosheid, de antifascistische en feministische strijd en de verdediging van het sociaal overleg en de solidariteit.
Er werd eveneens een actualiteitsmotie goedgekeurd. Die bepaalt de grote syndicale prioriteiten van ABVV-Brussel tot aan het congres van 2027.
Tot slot spraken de deelnemers hun steun uit aan het onderwijspersoneel dat zich mobiliseert tegen het besparingsbeleid van de Federatie Wallonië-Brussel, dat zware besparingen voorziet in het onderwijs, de cultuursector, de kinderopvang, het onderzoek en de openbare media. ABVV-Brussel bedankt al zijn militanten, delegees en medewerkers voor hun engagement in deze bijzonder moeilijke periode en bevestigt opnieuw zijn wil om de strijd voort te zetten ter verdediging van de Brusselse werknemers.
Onder een stralende zon en in een feestelijke én strijdvaardige sfeer bracht 1 mei 2026 duizenden mensen samen in het hart van Brussel rond solidariteit, sociale rechtvaardigheid en collectieve vooruitgang.
Een terugblik in beelden op deze mooie dag van mobilisatie, met gezellige momenten, concerten, animatie, ontmoetingen en een sterke collectieve energie.
Bedankt aan iedereen die van deze 1 mei 2026 samen met ons een succes heeft gemaakt ✊
9 april: betoging tegen het besparingsbeleid van de regering van de FWB
Duizenden betogers trokken door de straten van Brussel om de besparingsmaatregelen van de MR/Engagés-regering van de Federatie Wallonië-Brussel aan te klagen.
Leerkrachten, studenten en werknemers uit de non-profitsector en de cultuursector verenigden hun stemmen om reeds verzwakte openbare diensten te verdedigen.
De mobilisatie bracht tussen de 10.000 en 15.000 mensen op de been en toont aan dat het verzet groeit tegen de opgelegde besparingen en het gebrek aan overleg van de regering.
Met slogans, spandoeken en toespraken maakte de straat een duidelijke eis hoorbaar: er moet geïnvesteerd worden in onderwijs, het sociale domein en cultuur, in plaats van ze op te offeren op het altaar van de besparingen.
De sociale dienst van ABVV Algemene Centrale werft aan!
ABVV Algemene Centrale werft aan een medewerker* sociale dienst (m/v/x) voor de regio – Brussel
Functie :
Je verzorgt de eerstelijns dienstverlening voor onze leden. Dit houdt onder meer in :
Het verlenen van adviezen (over tijdskrediet, thematische verloven, eindeloopbaanproblematiek, loonbrieven, enz.) ;
Het interpreteren van beslissingen van sociale zekerheidsinstanties en deze uitleggen aan de leden ;
Het berekenen van lonen, SWT, beroepsverleden, eindejaarspremies, opzegtermijnen, ontslagcompensatievergoedingen, enz. ;
Het invullen van belastingbrieven.
Je bent verantwoordelijk voor het opmaken, behandelen en opvolgen van klachtendossiers ter verdediging van de individuele belangen van onze leden ;
Bij faillissementen bereken je de schuldvorderingen en dien je deze in bij de Ondernemingsrechtbank;
Je dient pensioenaanvragen en aanvragen 2e pijler in bij de bevoegde instanties.
Vereisten :
Je hebt een sociaal-juridische opleiding genoten als maatschappelijk adviseur of je hebt gelijkwaardige ervaring ;
Je beschikt over sterke communicatieve en organisatorische vaardigheden ;
Je werkt graag in team ;
Je kan zelfstandig werken en durft beslissingen te nemen ;
MS Office kent geen geheimen voor jou (Word, Excel, Outlook) en je werkt vlot met allerlei internet- toepassingen ;
Je hebt een actieve kennis van beide landstalen (Nederlands/Frans) ;
Kennis en inzicht in de syndicale structuur zijn een meerwaarde ;
Je hebt een uitgebreide kennis van de algemene sociale wetgeving en je kan je snel inwerken in de specifieke sectorale regelgeving rond arbeidsvoorwaarden en bestaanszekerheid ;
Je hebt affiniteit met onze doelgroep (arbeiders en bedienden uit verschillende sectoren o.a. schoonmaaksector, bouwsector, bewakingssector, sector van de dienstencheques, scheikunde, ) en wenst te werken in een syndicale beweging.
Wij bieden :
Een boeiende en uitdagende job ;
Opleidingsmogelijkheden om uw integratie in onze organisatie zo goed mogelijk te ondersteunen ;
Een vriendelijke werkomgeving ;
Balans tussen werk en privé ;
Aantrekkelijke loonvoorwaarden volgens barema ;
Een voltijds contract voor onbepaalde tijd (gemiddeld 34 uur 15 minuten/week) en verschillende extralegale voordelen (maaltijdcheques met een nominale waarde van 8 euro, groepsverzekering, hospitalisatieverzekering, enz.) ;
Een werkplek in Brussel, op 800 meter van het centraal station van Brussel.
Geïnteresseerd in deze functie ?
Richt je gemotiveerde sollicitatiebrief zo snel mogelijk en uiterlijk vóór 06 maart 2026 met c.v. naar :
De Algemene Centrale, t.a.v. Bodson Nathan, HR Manager, Watteeustraat 2-6 te 1000 Brussel of per mail aan Nathan.Bodson@accg.be
*Het gebruik van het mannelijk als grammaticale norm in deze vacaturetekst is een conventie om de leesbaarheid van de inhoud te garanderen. Dit betekent geen discriminatie op grond van geslacht bij de verwerking van sollicitaties.
