Sinds juli 2026 zijn flexi-jobs in principe mogelijk in alle sectoren. Maar onder welke voorwaarden kan je een flexi-job uitoefenen? Welke rechten heb je op het vlak van loon, pensioen, werkloosheid en sociale zekerheid?
Het ABVV publiceert een praktische brochure met antwoorden op de meest voorkomende vragen over flexi-jobs. De brochure belicht ook de risico’s van dit systeem voor stabiele werkgelegenheid, werknemersrechten en de financiering van de sociale zekerheid, evenals de voorstellen van het ABVV om het systeem beter te omkaderen.
Wetenschappelijk onderzoek in Brussel: van besparingen tot het loslaten van essentiële opdrachten
ABVV-Brussel, ACV Brussel, CGSP enseignement-recherche Université libre de Bruxelles (ULB), ACOD Onderwijs (ABVV) Vrije Universiteit Brussel (VUB) en CNE-Universités maken zich zorgen over de drastische vermindering van de overheidsfinanciering voor wetenschappelijk onderzoek en de heroriëntering ervan waartoe de Brusselse regering besliste. Het is een beleid dat economische opbrengsten en behoeften van bedrijven vooropstelt, ten koste van onafhankelijk onderzoek, het algemeen belang en jobs in de wetenschap.
Innoviris, de gewestelijke instantie die wetenschappelijk onderzoek en innovatie ondersteunt, verloor 30% van haar middelen en wordt nu genoopt haar financieringsprogramma’s grondig te herzien. Deze herziening sluit aan bij de politieke richtsnoeren die zijn vastgelegd door minister-president Boris Dilliès, de voogdijminister van Innoviris.
De routekaart 2027-2029 die Innoviris presenteerde, houdt een ingrijpende koerswijziging in en breekt met de verbintenissen die het Gewest is aangegaan in zijn Gewestelijk Innovatieplan 2021-2027, waarin sociale innovatie en het beantwoorden van maatschappelijke behoeften volwaardige prioriteiten waren.
Voortaan domineren concurrentiekracht, economische opbrengsten en de behoeften van bedrijven. Academisch onderzoek wordt voornamelijk bekeken vanuit het oogpunt van economische valorisatie en samenwerking met de industrie, terwijl humane en sociale wetenschappen, onafhankelijk onderzoek en projecten met een maatschappelijk doel aanzienlijk minder ruimte krijgen.
Wij betreuren dat deze logica van vermarkting van onderzoek het algemeen belang de rug toekeert ten voordele van economische rendabiliteit.
Het welzijn in Brussel hangt immers niet alleen af van de welvaart van zijn ondernemingen. Brussel heeft ook nood aan onderzoek dat licht werpt op de grote uitdagingen waarmee het wordt geconfronteerd: sociale ongelijkheid, toegang tot huisvesting, werkgelegenheid, mobiliteit, de ecologische transitie en de effecten van overheidsbeleid. Dergelijke studies zijn onmisbaar om de Brusselse realiteit te begrijpen, op toekomstige veranderingen van het Gewest te anticiperen en om politieke beslissingen te sturen. Zonder dit onderzoek verliezen beleidsmakers een essentieel deel van hun vermogen tot analyse en vooruitziendheid.
De relevantie van onderzoek beperken tot het onmiddellijk economisch rendement ervan betekent ook dat de kracht van onderzoek om beleidskeuzes kritisch te benaderen en bij te dragen aan het democratisch debat wordt aangetast. Wetenschappelijk onderzoek moet onafhankelijke kennis kunnen voortbrengen, ook wanneer die bestaande beleidskeuzes ter discussie stelt.
Deze heroriëntering roept bovendien vragen op over het gebruik van overheidsgeld. Terwijl de financiering van onafhankelijk onderzoek en de middelen voor openbare diensten worden afgebouwd, worden de beschikbare middelen steeds meer gericht op de behoeften van bedrijven. Onderzoek dat niet rechtstreeks aansluit bij de eisen van de markt, concurrentiekracht of rendabiliteit dreigt zo in een hoekje te worden gezet. Nochtans is fundamenteel onderzoek de voedingsbodem voor innovatie en zorgt het voor dynamiek in een regio. Moet overheidsgeld dienen om kennis te produceren die de hele samenleving ten goede komt, of moet het een bijkomend instrument worden ter ondersteuning van private economische belangen?
Deze politieke keuzes bedreigen ook jaren van werk, samenwerkingen tussen universiteiten, verenigingen, burgers en actoren op het terrein, evenals talrijke wetenschappelijke jobs. Ze dreigen onderzoeksteams verder te ondermijnen, terwijl hun arbeidsvoorwaarden nu al gekenmerkt worden door onzekerheid en afhankelijkheid van tijdelijke financiering.
Wij veroordelen deze politieke keuzes die de publieke financiering van onderzoek steeds meer ondergeschikt maken aan de economische belangen van bedrijven. Onze kritiek is niet gericht aan de teams van Innoviris, die het regeringsbeleid moeten uitvoeren, maar wel aan de beleidsverantwoordelijken die de richtsnoeren bepalen.
Wij roepen de minister-president en de Brusselse regering op om de richtsnoeren te herzien, de engagementen uit het Gewestelijk Innovatieplan na te leven, te zorgen voor voldoende en duurzame publieke financiering van onderzoek, de diversiteit van wetenschappelijke disciplines en de wetenschappelijke onafhankelijkheid te vrijwaren en de jobs die ervan afhangen, te beschermen.
Steun de jongeren die op straat komen om hun toekomst te verdedigen!
Op dinsdag 17 november trekken scholieren en studenten opnieuw de Brusselse straten op om hun recht op kwaliteitsvol en voor iedereen toegankelijk onderwijs te verdedigen. Geconfronteerd met maatregelen die hun studieomstandigheden onder druk zetten en hun toekomstperspectieven in het gedrang brengen, komen jongeren in actie. ABVV-Brussel staat aan hun zijde.
De verhoging van het inschrijvingsgeld, de verouderde schoolinfrastructuur, de stijgende vervoerskosten en onderwijshervormingen die de kwaliteit van het onderwijs bedreigen: jongeren krijgen steeds meer hindernissen op hun weg, terwijl ze voortdurend te horen krijgen dat ze het minder goed zullen hebben dan hun ouders.
Studeren mag geen voorrecht worden voor wie het zich kan veroorloven. Elke jongere moet toegang hebben tot kwaliteitsvol onderwijs, zich kunnen ontplooien en aan een toekomst kunnen bouwen, ongeacht zijn of haar sociale afkomst of de financiële situatie van het gezin.
Voor ABVV-Brussel sluiten de eisen van de jongeren nauw aan bij de strijd van de vakbeweging: ongelijkheid bestrijden, toegankelijke openbare diensten verdedigen en iedereen echte toekomstperspectieven bieden.
Praktische info
Wanneer? Dinsdag 17 november 2026 om 11 uur
Waar? Brussel-Centraal
4 november: stop de huiszoekingen!
Op woensdag 4 november kwamen duizenden mensen in heel België op straat tegen het wetsontwerp over huiszoekingen dat de Arizona-regering wil invoeren.
In Brussel vormden de betogers een indrukwekkende menselijke ketting rond het Justitiepaleis. Ook elders in het land vonden tal van acties plaats om het verzet tegen dit wetsontwerp te laten horen.
Verenigingen, vakbonden en mensenrechtenorganisaties hekelen een buitensporige aantasting van de onschendbaarheid van de woning, onvoldoende juridische waarborgen en een gevaarlijke gelijkstelling van mensen zonder verblijfsvergunning met criminelen.
Ze waarschuwen ook voor de gevolgen van deze wet voor mensen die uit solidariteit personen zonder papieren onderdak bieden, en voor de betrokken gezinnen en kinderen.
Een terugblik in beelden op de betoging aan het Justitiepaleis in Brussel:
We bouwen de toekomst samen. We ondergaan ze niet. Afspraak op 23 november in Brussel!
Het ACV, het ABVV en SYNOVA roepen op tot een grote maatschappelijke mobilisatie in de straten van Brussel op 23 november. Deze betoging wil een positieve boodschap uitdragen voor al wie verbindt, rechten verdedigt en vorm en inhoud geeft aan onze democratie. Ze wil veel verder reiken dan de vakbonden: ook ziekenfondsen, verenigingen tegen armoede, jongerenorganisaties, milieuverenigingen, culturele actoren, feministische organisaties, studenten, gepensioneerden en geëngageerde burgers …
Overal in het land hebben gezinnen het iedere maand moeilijk om rond te komen. Huur, energie, brandstof, openbaar vervoer, schoolkosten en voeding: de noodzakelijke uitgaven blijven stijgen. Hoewel de regering had beloofd de werknemers te ondersteunen in deze economisch moeilijke periode, stellen we vast dat die belofte niet wordt waargemaakt. Elke maand wordt het voor een groeiend aantal gezinnen moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen.
Politieke antwoorden op maat van bezorgdheden
Deze situatie vergroot de bezorgdheid en de onzekerheid. Hoe kijk je met een gerust hart naar de toekomst als je loon niet langer volstaat om de essentiële uitgaven te betalen? Hoe kun je geloven in beloften van steun wanneer de facturen steeds hoger worden, de prijzen blijven stijgen en de dagelijkse moeilijkheden zich opstapelen? Deze bezorgdheden verdienen politieke antwoorden op maat van de uitdagingen. De vakbonden weigeren dat het sluitend maken van overheidsfinanciën opnieuw wordt afgewenteld op werknemers, uitkeringsgerechtigden en openbare diensten.
Er zijn alternatieven. Wij stelden een alternatieve begroting van 21 miljard euro voor om tot een begrotingsevenwicht te komen en tegelijk de fiscale rechtvaardigheid te versterken, fraude te bestrijden en inkomsten uit kapitaal op een eerlijke manier te laten bijdragen. Tegelijkertijd komt de zekerheid die een vaste job vroeger bood steeds meer op losse schroeven te staan. Herstructureringen, zoals er werden aangekondigd bij GSK, tonen aan dat niemand volledig buiten schot blijft. De opkomst van artificiële intelligentie kan kansen bieden maar versterkt ook de bezorgdheid over de toekomst van tal van beroepen.
De uitdagingen zijn reëel, of het nu gaat om het behouden van industriële werkgelegenheid, het rechtvaardig begeleiden van technologische en klimatologische transities of het versterken van het concurrentievermogen van onze economie. Maar deze uitdagingen zullen niet worden aangepakt door de sociale bescherming af te bouwen of de levensstandaard van werknemers te doen dalen. Integendeel, België heeft nood aan investeringen in kwaliteitsvolle werkgelegenheid, opleiding, innovatie en sterke openbare diensten.
Welk samenlevingsmodel willen we?
De bezorgdheid van de bevolking gaat echter verder dan alleen lonen en werkgelegenheid. Ons hele samenlevingsmodel staat onder druk. Onze sociale zekerheid, onze pensioenen, onze openbare diensten, ons onderwijs, onze cultuur, ons leefmilieu en onze toekomstperspectieven. Ook jongeren zetten grote vraagtekens bij hun toekomst en de kansen op hun pad. Toegang tot een degelijke job, koopkracht, een woning, opleiding: hun bezorgdheden verdienen concrete antwoorden want de beslissingen die vandaag worden genomen, zullen de mogelijkheden, rechten en levensomstandigheden van toekomstige generaties bepalen.
Deze betoging is dan ook meer dan een loutere uiting van bezorgdheid. Het is een positieve oproep om samen te investeren in kwaliteitsvolle jobs, degelijke lonen, sterke openbare diensten, emancipatorisch onderwijs en een economie die burgers opnieuw vertrouwen geeft in de toekomst.
Wij weigeren een België waarin solidariteit een luxe wordt, waarin sociale rechten worden beschouwd als buitensporige uitgaven en waarin de toekomst van onze kinderen wordt herleid tot een regeltje in een begrotingstabel.
De regering moet gehoor geven aan de oproep uit brede lagen van de samenleving. Ze moet samen met de sociale partners werken aan concrete vooruitgang en rekening houden met onze eisen bij de opmaak van haar begroting.
ABVV-Brussel solidair met de werknemers van Syngenta!
Deze vrijdag trok een delegatie van ABVV-Brussel naar Seneffe om haar steun te betuigen aan de werknemers van Syngenta, die sinds 25 september staken.
De sluiting van de vestiging, waar zo’n 180 mensen werken, is aangekondigd voor eind 2027. De werknemers strijden voor een degelijk sociaal plan dat onder meer rekening houdt met hun anciënniteit en hun jarenlange inzet voor het bedrijf.
Meer dan 95% van het personeel heeft de laatste voorstellen van de directie verworpen. Een duidelijke boodschap: na jarenlange inzet verdienen de werknemers beter dan een ontslagvergoeding die ondermaats is!
Tegenover een directie die weigert tegemoet te komen aan hun eisen, blijven de werknemers vastberaden en zetten ze hun strijd voort.
Vakbondssolidariteit stopt niet aan de gewestgrenzen. ABVV-Brussel staat aan hun zijde!
GSK: 1.217 jobs bedreigd in België. Solidariteit met de werknemers!
Opnieuw een zware klap voor de werkgelegenheid in België. Farmaceutisch bedrijf GSK kondigt een herstructurering aan die 1.217 bedienden en kaderleden op zijn Belgische vestigingen zou kunnen treffen.
Deze aankondiging is des te zorgwekkender omdat de coronacrisis duidelijk had gemaakt hoe belangrijk het is dat Europa zijn strategische autonomie behoudt en versterkt, met name in de farmaceutische sector. Vandaag voert het protectionistische beleid van Donald Trump de druk op om de productie naar de Verenigde Staten te verplaatsen. Daardoor staat net ons vermogen om een sterke farmaceutische industrie en kwaliteitsvolle jobs in Europa te behouden op het spel.
Opnieuw dreigen werknemers de prijs te betalen voor economische en strategische keuzes, tegen de achtergrond van internationale handelsspanningen.
ABVV-Brussel betuigt zijn volledige solidariteit met de werknemers van GSK en hun vakbondsvertegenwoordigers.
De werkgelegenheid, de competenties en de industriële knowhow moeten behouden blijven. Werknemers mogen niet de sluitpost zijn van de strategieën van multinationals!
Klimaatmars: het ABVV gemobiliseert voor een rechtvaardige transitie
Op zondag 11 oktober trok het ABVV door de straten van Brussel, samen met tal van middenveldorganisaties die deel uitmaken van de Klimaatcoalitie.
Na alweer een zomer met recordtemperaturen, bosbranden en klimaatrampen blijven we eisen dat er op alle beleidsniveaus een ambitieus en sociaal rechtvaardig klimaatbeleid wordt gevoerd.
‘Klimaatrechtvaardigheid en sociale rechtvaardigheid zijn twee kanten van hetzelfde streven: leven zonder angst voor morgen. De zomer van 2026 was slechts een voorproefje van wat ons te wachten staat. Het IPCC waarschuwt ons al tientallen jaren. Politieke stilstand is geen optie’, benadrukte Selena Carbonero Fernandez, algemeen secretaris van het ABVV.
Voor het ABVV mag de ecologische transitie niet gebeuren op de kap van de werkneemsters en werknemers. Ze moet gepaard gaan met overheidsinvesteringen, betaalbare energie, toegankelijk openbaar vervoer en kwaliteitsvolle jobs.
50.000 betogers op straat in Brussel. Met één duidelijke boodschap: BLIJF UIT ONZE ZAKKEN!
OOp oproep van het ABVV trokken 50.000 betogers door de straten van Brussel om STOP te zeggen tegen het besparingsbeleid van de Arizonaregering en de deelstaatregeringen. Opvallend was de grote aanwezigheid van jongeren, scholieren, studenten en leerkrachten.
Een duidelijke boodschap: de miljarden die jullie nodig hebben om de begroting rond te krijgen, zullen jullie niet uit onze zakken halen!
Handen af van de automatische loonindexering! Geen btw-verhoging! Nee tegen opgelegde flexibiliteit en de annualisering van de arbeidstijd!
Haal het geld waar het zit: bij de grote vermogens, de kapitaalinkomsten en de winsten van grote ondernemingen!
Deze 9 oktober is een eerste waarschuwing. Als de regering raakt aan de automatische loonindexering, de btw verhoogt of de annualisering van de arbeidstijd oplegt, kondigt het ABVV een algemene staking aan in de week van 23 november.
De mobilisatie gaat door!
Een terugblik op de betoging in beelden:
In een open brief leggen ABVV en ACV Brussel drie alternatieven op tafel voor het begrotingsconclaaf
In de aanloop naar het begrotingsconclaaf van dit weekend richten ABVV Brussel en ACV Brussel een open brief aan de leden van de Brusselse regering. Tegenover een besparingstraject waarbij het grootste deel van de inspanning op de uitgaven rust, leggen de twee vakbondsorganisaties drie concrete alternatieven op tafel: een rechtvaardigere en progressievere vastgoedfiscaliteit, een hervorming van de erf- en schenkbelasting en een herziening van de fiscale gunstregelingen. Ze vragen de regering om deze alternatieven te onderzoeken, te becijferen en hun budgettaire potentieel in kaart te brengen.
OPEN BRIEF AAN DE LEDEN VAN DE BRUSSELSE REGERING
Brusselse begroting: wij leggen alternatieven op tafel en vragen u om ze te onderzoeken
Aan de vooravond van een belangrijk begrotingsconclaaf voor Brussel nemen de alarmerende verklaringen toe. De begrotingssituatie zou zo ernstig zijn dat, gezien de stijgende rente en de omvang van de schuld, snel en zeer drastisch moet worden ingegrepen. Volgens sommigen zou er eenvoudigweg geen alternatief zijn: nog verder besparen op de uitgaven zou onvermijdelijk zijn.
Laten we duidelijk zijn: de begrotingssituatie van Brussel is ernstig. Het tekort is aanzienlijk, de schuld neemt toe en daarmee wegen ook de intresten die het Gewest aan banken en financiële markten moet betalen steeds zwaarder op de beschikbare middelen voor andere beleidsmaatregelen in Brussel. Een saneringstraject is noodzakelijk. Maar die realiteit erkennen, betekent niet dat om het even welk antwoord aanvaardbaar is.
Uw regering heeft een keuze gemaakt in haar gewestelijke beleidsverklaring, en sindsdien tijdens de begrotingsbesprekingen tot een dogma is verheven: dat is tegen 2029 opnieuw een begrotingsevenwicht bereiken en 80% van de inspanning doen met besparingen.
Dat betekent elk jaar meer dan 300 miljoen euro aan bijkomende inspanningen. Dat is niet louter een boekhoudkundige beslissing. Het is een politieke keuze, zowel wat het tempo als wat de verdeling van de inspanning betreft. Een keuze die vandaag meer dan ooit ter discussie moet worden gesteld, gezien de evolutie van de internationale economische conjunctuur en de uitdaging om Brusselaars opnieuw aan het werk te krijgen in een context die wordt gekenmerkt door uitsluitingen van de werkloosheid.
Brussel is Griekenland niet
Om dit besparingsbeleid te rechtvaardigen, wordt door sommigen het schrikbeeld van een onbeheersbare financiële crisis opgeroepen. Er wordt zelfs regelmatig verwezen naar Griekenland. Die vergelijking strookt niet met de huidige situatie.
Brussel kan zich nog steeds financieren. Eind augustus beschikte het Gewest over 1,25 miljard euro aan kredietlijnen bij vier verschillende kredietverstrekkers. De studie van het Athena Instituut[1] toont aan dat Brussel vandaag niet te maken heeft met een onbeheersbare schulddynamiek en evenmin met een financieringscrisis.
Wij zeggen niet dat er niets moet gebeuren. Maar we moeten handelen zonder dat we urgentie met overhaast werk verwarren. We kunnen nog altijd kiezen voor het tempo, de verdeling van de inspanning en de middelen waarmee we de Brusselse financiën opnieuw op orde brengen.
Door steeds verder te besparen, dreigen we kapot te maken wat Brussel doet functioneren
Want besparingen hebben ook een kostprijs. Vandaag zijn de gevolgen al zeer concreet. Tussen januari en juli 2026 verloren de gewestelijke administraties 517 voltijdse equivalenten. En dit is nog maar het begin: het traject van uw regering voorziet tegen het einde van de legislatuur in een vermindering met 1.800 VTE.
Tegelijkertijd moet hub.brussels ongeveer 16 miljoen euro besparen en heeft het 14 van zijn 33 kantoren in het buitenland gesloten. visit.brussels moet ongeveer 5,7 miljoen euro besparen en verloor al 37 van zijn 159 VTE.
Ook de socialprofitsector blijft niet gespaard. Daar werd in 2025 al bijna 33 miljoen euro bespaard. En van het werkgelegenheidsbeleid wordt verwacht dat het 55 miljoen euro bijdraagt in 2027, 65 miljoen in 2028 en 75 miljoen in 2029.
Hier bereikt uw louter boekhoudkundige redenering haar grenzen.
Minder overheidsinvesteringen betekent mogelijks minder economische activiteit en minder jobs. Minder jobs en inkomens betekent minder consumptie in de handel, de horeca, de cultuursector en de lokale economie. Besparen op opleiding, begeleiding naar werk, vervoer of huisvesting betekent ook dat de voorwaarden die nodig zijn voor de economische ontwikkeling van Brussel worden aangetast.
Wij herinneren u hier aan wat alle sociale gesprekspartners binnen Brupartners stellen: “De onderinvestering in en de verzwakking van de openbare diensten en de socialprofitsector vormen een belangrijk economisch risico, aangezien ze de ongelijkheid inzake toegang tot werk vergroten, de tekorten op de arbeidsmarkt versterken en wegen op de algemene productiviteit. Brupartners is dan ook van mening dat een geloofwaardig economisch herontwikkelingsplan niet om kwaliteitsvolle en correct gefinancierde openbare diensten en opdrachten van algemeen belang heen kan. Deze moeten worden beschouwd als volwaardige hefbomen voor concurrentiekracht, economische veerkracht en sociale cohesie.”
Men kan niet beweren de aantrekkelijkheid en de economische activiteit van Brussel te willen versterken en tegelijkertijd de instrumenten verzwakken die net daar toe moeten bijdragen.
Tegelijkertijd verlaagt uw regering haar inkomsten
De tegenstrijdigheid is des te moeilijker te begrijpen omdat uw regering, naast de aangekondigde besparingen, nieuwe fiscale uitgaven en inkomstenverminderingen plant.
Een verlaging van de gewestelijke personenbelasting, een verdubbeling van de Be Home-premie en nieuwe fiscale stimuli voor ondernemingen: deze maatregelen worden voorgesteld als instrumenten om de aantrekkelijkheid te versterken.
Maar hun doeltreffendheid is verre van aangetoond. De Inspectie van Financiën is met name van oordeel dat een verlaging van de personenbelasting met 1% te beperkt is om een significant effect te hebben op de koopkracht en het behoud van de middenklasse in Brussel[2]. Vooral uw keuzes hebben een budgettaire kostprijs: de verlaging van de personenbelasting en de bijkomende fiscale uitgave voor Be Home vertegenwoordigen samen meer dan 90 miljoen euro voor de gewestelijke begroting. Dat zijn evenveel miljoenen die vervolgens elders moeten worden gezocht om de doelstelling van een terugkeer naar begrotingsevenwicht te halen.
De inspanning die van de Brusselaars wordt gevraagd, wordt dus kunstmatig verzwaard door ongelukkige politieke keuzes die erin bestaan de inkomsten van het Gewest te verminderen, net op het moment dat uw regering het tekort aanhaalt om nieuwe besparingen te rechtvaardigen.
Men kan niet eisen dat elke euro die aan openbare diensten, de socialprofitsector of werkgelegenheid wordt besteed, wordt verantwoord, en tegelijk bepaalde fiscale uitgaven als onaantastbaar beschouwen enkel omdat ze in het regeerakkoord staan. Voor elke publieke euro moet dezelfde eis inzake doeltreffendheid gelden.
Bovendien geeft een verhaal over de Brusselse financiën dat uitsluitend focust op de stijging van de uitgaven een onvolledig beeld van de situatie.
De Athena-studie schat dat Brussel in 2024 over 751 miljoen euro extra zou hebben beschikt indien de inkomsten gewoon hetzelfde aandeel in de economie hadden behouden als in 2016.
De studie wijst ook op een structurele onderfinanciering van Brussel van naar schatting ongeveer 1,8 miljard euro, onder meer als gevolg van de bijzondere functies die het Gewest vervult als Belgische, Europese en internationale hoofdstad.
Als het probleem zowel bij de uitgaven, de inkomsten als de structurele financiering van Brussel ligt, waarom dan vier vijfde van de saneringsinspanning uitsluitend op de uitgaven laten rusten?
Wij leggen alternatieven op tafel
Kritiek leveren op het traject dat uw regering heeft gekozen, volstaat niet. Wij, ACV Brussel en ABVV Brussel, schuiven ook concrete alternatieven naar voren en vragen u om die in het kader van dit begrotingsconclaaf ernstig te onderzoeken.
1. Een rechtvaardigere en progressievere vastgoedfiscaliteit
Ons eerste voorstel bestaat erin de vastgoedfiscaliteit te hervormen en rechtvaardiger en progressiever te maken. Het gaat er niet om de kleine eigenaar te treffen die één appartement verhuurt als aanvulling op zijn inkomen of pensioen. In Brussel wordt de helft van de huurwoningen verhuurd door verhuurders die slechts één of twee woningen bezitten.
Maar het verhuurde vastgoed is ook sterk geconcentreerd: 30% van de huurwoningen in Brussel is in handen van eigenaars die meer dan vijf woningen verhuren. Sommigen bezitten er tien, twintig, dertig of meer[3].
Die concentratie zien we ook terug bij de inkomens: 48% van de huurwoningen behoort toe aan verhuurders uit de 30% hoogste inkomens. Een derde behoort toe aan de 20% hoogste inkomens[4].
Het is dus mogelijk om eigenaars-bewoners en kleine verhuurders te beschermen en tegelijkertijd grote vastgoedvermogens meer te laten bijdragen. Dat kan onder meer via een fiscaliteit die beter rekening houdt met de waarde van de goederen en het aantal eigendommen dat iemand bezit, in plaats van te blijven steunen op een grotendeels achterhaald kadastraal inkomen.
Deze hervorming moet uiteraard gepaard gaan met huurprijsregulering, om te vermijden dat een hogere belasting eenvoudigweg wordt doorgerekend aan de huurders.
2. Grote vermogensoverdrachten meer laten bijdragen
Ons tweede voorstel bestaat erin de fiscaliteit op erfenissen en schenkingen te herzien, zodat grote vermogensoverdrachten meer bijdragen. Vandaag beschikken mensen met de grootste vermogens ook over meer mogelijkheden om de overdracht ervan onder fiscaal voordelige voorwaarden te organiseren.
3.Fiscale niches waarvan de doeltreffendheid niet is aangetoond, herbekijken
Tot slot vragen wij de regering om alle gewestelijke fiscale niches tegen het licht te houden en die waarvan de doeltreffendheid niet is aangetoond, af te schaffen of te heroriënteren. Als elke euro die aan openbare diensten, de socialprofitsector of het werkgelegenheidsbeleid wordt besteed, moet worden verantwoord, is er geen enkele reden waarom fiscale uitgaven aan diezelfde eis zouden ontsnappen.
Deze drie voorstellen vertrekken vanuit dezelfde logica: grote vermogens meer laten bijdragen in plaats van het grootste deel van de begrotingsinspanning te laten dragen door de werkneemsters en werknemers, de openbare diensten en de socialprofitsector.
Wij vragen u deze alternatieven te onderzoeken en te becijferen
Wij beweren niet dat deze drie maatregelen op zichzelf de begrotingssituatie van Brussel zullen oplossen. Er bestaat geen wondermiddel.
Maar het traject dat uw regering heeft gekozen, werkt contraproductief: door de werkgelegenheid, de investeringen en de koopkracht te verzwakken, tast het ook de inkomsten aan die Brussel nodig heeft om zijn financiën opnieuw op orde te brengen.
De financiële situatie van Brussel vereist keuzes. Maar ze verplicht ons niet tot de keuzes die uw regering vandaag maakt.
Wij leggen vandaag drie concrete alternatieven op tafel. Wij vragen u om ze te onderzoeken, te becijferen en hun budgettaire potentieel te evalueren, met dezelfde grondigheid als waarmee de besparingen worden beoordeeld die van de openbare diensten, de socialprofitsector en het werkgelegenheidsbeleid worden gevraagd.
Wij vragen u dan ook om deze alternatieven volwaardig op te nemen in het begrotingsdebat.
Wij staan tot uw beschikking om deze voorstellen verder toe te lichten en er met u over van gedachten te wisselen in het kader van de lopende begrotingswerkzaamheden.
[2] Conclusie van het advies van de Inspectie van Financiën van 26 mei 2026 over het voorontwerp van ordonnantie houdende vermindering van de gewestelijke aanvullende belasting op de personenbelasting: « Etant donné
– sa part de 12,4 % dans l’effort budgétaire global de 2026-2029,
– son faible effet retour attendu et
– le risque à terme pour la Région de devoir compenser les communes,
l’Inspection des Finances s’interroge sur l’opportunité de la mesure proposée.
Si le coût de la mesure (c. 60.000.000 EUR/an) est compensé par une réduction des dépenses, il y a lieu de s’assurer que ce n’est pas au détriment de mesures dont l’impact économique serait plus positif pour le budget et l’économie régionale (telles des dépenses d’investissement, de soutien à la recherche ou à l’initiative économique). Si le coût de la mesure devait être compensé par une hausse de recettes due à une meilleure perception, le gouvernement pourrait aussi tout simplement renoncer à cette mesure d’un rendement si faible et réduire d’autant l’effort budgétaire global. Aussi, l’Inspection des Finances remet un avis NEGATIF sur la proposition. »
