Een regering tegen “om het even welke prijs”? Nee!

Brussel heeft nood aan een regering die haar inwoners beschermt en zorg draagt voor hun essentiële noden en hun collectieve diensten.

Brussel heeft nood aan een regering die haar inwoners beschermt en zorg draagt voor hun essentiële noden en hun collectieve diensten.

Het gemeenschappelijk vakbondsfront ACV en ABVV-Brussel en het MOC Brussel waarschuwen voor de ernstige gevolgen van de politieke blokkering in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Het ontbreken van een regering zorgt voor instabiliteit waarvan de gevolgen zich op het terrein nu al te zwaar laten voelen: budgettaire onzekerheid, uitgestelde beslissingen, verzwakte diensten, werknemers die onder druk worden gezet en ontslagen worden. In de non-profitsector worden tal van vzw’s geconfronteerd met financieringsvertragingen, dreigende besparingen en een stille besparingspolitiek die essentiële opdrachten en jobs in gevaar brengt.

Terwijl de druk toeneemt om de vorming van een Brusselse regering te forceren “tegen om het even welke prijs”, waarschuwen wij voor de invoering van een agenda van sociale afbraak die werknemers en mensen die al het meest kwetsbaar zijn, opoffert. Kwetsbaarheid blijft een politieke keuze.

De burger- en vakbondsacties van de voorbije weken, in het bijzonder die van 23 januari gedragen door de sociaal-gezondheidssector, hebben dit opnieuw duidelijk gemaakt: de politieke crisis is niet abstract. Ze treft het terrein rechtstreeks, bemoeilijkt – of verhindert soms zelfs – de begeleiding van mensen, in het bijzonder de meest kwetsbaren, en ondermijnt de effectieve toegang tot rechten.

Uit de impasse raken kan echter niet betekenen dat er een regering wordt gevormd “om eender wat te doen tegen om het even welke prijs”.

De meerderheid van de burgers heeft, in zowel het Franstalige als het Nederlandstalige kiescollege, bij de verkiezingen van 2024 voor progressieve opties gestemd. Op die progressieve meerderheid in het Parlement kan geen veto worden gelegd.

De N-VA en de MR hebben geen mandaat om Brussel beleid van sociale achteruitgang, besparingen en terugtrekking van de overheid op te leggen.

Brussel heeft geen nood aan een “oplossing” die de crisis doet betalen door de bevolking: geen besparingen van 100 miljoen euro in gemeenten die al verstikken, geen vermindering met 40% van de middelen voor vzw’s, geen ontslag van 3000 gewestelijke ambtenaren terwijl de noden explosief toenemen.

Terwijl al 25.000 Brusselaars uit de werkloosheid zijn uitgesloten en nog eens 15.000 dat binnenkort zullen zijn, heeft het Gewest nood aan een regering die haar inwoners beschermt, in de eerste plaats de meest kwetsbaren, evenals de essentiële openbare diensten, en tegelijk werkt aan de ecologische transitie. In een context van sociale en ecologische crisis die Brussel nu al zwaar treft, verergerd door beleid op andere bestuursniveaus, heeft het Gewest nood aan een regering die de sociale dialoog, de rechten van werknemers en van uitkeringsgerechtigden respecteert.

Een regering met een economisch en sociaal kompas: institutionele stabiliteit heeft alleen zin als ze het leven van de Brusselaars concreet verbetert. Van alle Brusselaars.

Dat veronderstelt een duidelijke koers: financiering veiligstellen, openbare en verenigingsdiensten versterken, armoede bestrijden, toegang tot rechten garanderen en van sociaal-gezondheid een prioriteit maken als collectieve dam tegen crisissen. Echte overleg met de vakbonden en het volledige middenveld is onmisbaar om samen de sociale en ecologische urgenties aan te pakken en het overheidsoptreden te verzekeren.

Het gemeenschappelijk front ACV en ABVV Brussel en het MOC Brussel roepen de politieke verantwoordelijken op om snel uit de impasse te raken, op een basis die overeenstemt met de sociale noden van de bevolking en met de meerderheid die uit de verkiezingen is voortgekomen, en niet via koehandel die enkel de weg opent naar besparingen.

Wij zullen gemobiliseerd blijven, aan de zijde van werknemers, verenigingen en burgers, om de rechten van iedereen te verdedigen en onze visie van een solidair, democratisch en beschermend Brussels Gewest te verdedigen.

Een regering, snel, ja — maar niet ten koste van een beleid dat de armoede nog verergert en degenen verzwakt die het Gewest recht houden.

Een ander beleid is mogelijk en noodzakelijk: solidariteit is geen kost, maar een collectieve investering in waardigheid en sociale cohesie.
Laten we deze afspraak niet missen: de Brusselaars verdienen het.