Florence Lepoivre herverkozen als algemeen secretaris van het ABVV-Brussel
Tijdens het statutair congres van 27 mei 2026 heeft ABVV-Brussel Florence Lepoivre herverkozen als algemeen secretaris.
In een bijzonder gespannen sociale en politieke context — gekenmerkt door de antisociale aanvallen van de Arizona-regering en meer dan een jaar zonder volwaardige Brusselse regering — koos ABVV-Brussel ervoor om dit jaar een congres te organiseren dat beperkt bleef tot de statutaire verplichtingen. Het eigenlijke beleidscongres zal plaatsvinden in 2027.
In haar toespraak voor de congresdeelnemers blikte Florence Lepoivre terug op een periode getekend door een antisociaal offensief van een ongeziene omvang sinds 80 jaar en door de bijzonder zware gevolgen voor Brussel van de federale hervormingen.
Ze herinnerde ook aan de vele strijdpunten van ABVV-Brussel in de voorbije twee jaar: mobilisaties tegen het besparingsbeleid, de verdediging van de openbare diensten en de non-profitsector, de strijd tegen de uitsluiting uit de werkloosheid, de antifascistische en feministische strijd en de verdediging van het sociaal overleg en de solidariteit.
Er werd eveneens een actualiteitsmotie goedgekeurd. Die bepaalt de grote syndicale prioriteiten van ABVV-Brussel tot aan het congres van 2027.
Tot slot spraken de deelnemers hun steun uit aan het onderwijspersoneel dat zich mobiliseert tegen het besparingsbeleid van de Federatie Wallonië-Brussel, dat zware besparingen voorziet in het onderwijs, de cultuursector, de kinderopvang, het onderzoek en de openbare media. ABVV-Brussel bedankt al zijn militanten, delegees en medewerkers voor hun engagement in deze bijzonder moeilijke periode en bevestigt opnieuw zijn wil om de strijd voort te zetten ter verdediging van de Brusselse werknemers.
Net als de meeste grote Europese steden kampt Brussel al jaren met een huisvestingscrisis. In een gewest waar meer dan 60% van de bevolking huurder is, is een betaalbare, kwaliteitsvolle en geschikte woning vinden een lijdensweg geworden voor veel Brusselaars. Gemiddeld besteden de Brusselse gezinnen 35% van hun totale budget aan huur (inclusief lasten) – een cijfer dat kan oplopen tot 70% voor de meest kwetsbare gezinnen.
Voor een kwart van de Brusselse gezinnen blijft er na het betalen van de huur en de lasten slechts 9 euro per persoon per dag over voor alle andere uitgaven. De uitgaven voor huur en lasten in Brussel hebben niet alleen een impact op het woonbudget: ook het uitstellen van gezondheidszorg en materiële, sociale en culturele achterstelling zijn er gevolgen van.
Volgens de OESO hebben de 40% armste gezinnen slechts toegang tot 10% van de huurmarkt. Juist in deze segmenten is de druk het grootst en de toegang tot behoorlijke huisvesting het moeilijkst.
Daarom is het in Brussel juister om te spreken van een echte crisis van behoorlijke en betaalbare huisvesting.
Geconfronteerd met deze crisis moeten steeds meer huishoudens toegevingen doen op het gebied van comfort, grootte of geografische ligging van hun woning. Resultaat hiervan is dat een steeds groter deel van de bevolking woont in overvolle, vervallen en slecht geïsoleerde woningen. Voor lageinkomensgezinnen wordt het vrijwel onmogelijk om vrij een woning te kiezen op de huurmarkt.
Deze spanning weegt ook op jongvolwassenen, die zich gedwongen zien om hun vertrek uit het ouderlijk huis uit te stellen. Armere gezinnen hebben soms geen andere keuze dan Brussel te verlaten om een betaalbare woning te vinden die overeenstemt met wat het gezin nodig heeft.
Huisuitzettingen illustreren op schrijnende wijze de omvang van de crisis. Volgens een recente studie krijgen elke dag gemiddeld 11 Brusselse gezinnen een uitzettingsbevel. In meer dan 85% van de gevallen is de reden voor de uitzetting huurachterstand (gemiddeld gaat het om ongeveer €2.900 .
Huisvesting is echter veel meer dan een dak boven je hoofd: een woning is levensnoodzakelijk, en is de basis van ieders privé-, sociale en emotionele leven. Het recht op degelijke huisvesting is vastgelegd in de Belgische Grondwet. Maar de realiteit is dat de Brusselse woonmarkt ontoereikend en discriminerend is, en mee de oorzaak is van het behoud en de reproductie van sociale en territoriale ongelijkheid.
Ondanks enkele recente stappen ten voordele van het recht op huisvesting – zoals het wintermoratorium en de ordonnantie op buitensporige huurprijzen – groeit de crisis van betaalbare woningen in Brussel aan. Het gewestelijk beleid van de laatste decennia biedt geen structurele antwoorden op deze crisis.
Artificiële Intelligentie en AVG: 10 vragen voor OR en CPBW
Artificiële intelligentie (AI) heeft steeds meer invloed op de arbeidsmarkt. Voor het ABVV is het belangrijk dat werknemersvertegenwoordigers zich verdiepen in dit thema en weten wat er binnen hun bedrijf gebeurt (of juist niet) op vlak van AI. Met deze 10 vragen ben jij gewapend met de nodige kennis.
In een tijd waar politieke partijen een perceptieoorlog spelen en de realiteit naar hun eigen ideologische hand proberen te zetten, is het essentieel om terug te keren naar de feiten. De sociaaleconomische barometer van het ABVV is een aanzet daartoe. De sociaaleconomische barometer van het ABVV legt de vinger op pijnlijke wonden en wijst de regering op verantwoordelijkheden die ze uit ideologische blindheid niet durft te nemen.
52 miljard overheidssteun aan bedrijven… kapitalisme aan het infuus?
Wie profiteert er van overheidsgeld? Niet wie je denkt…
Wanneer de Arizona-regering het heeft over “lasten”, “hervormingen” of besparingen, zijn het altijd dezelfden die de pineut zijn: de werklozen, de bijstandstrekkers, de openbare diensten.
Maar een nota van het Éconosphères-netwerk – eind mei gepubliceerd – zet het een en ander recht. Hieruit blijkt dat in 2022 commerciële privébedrijven 51,9 miljard euro aan overheidsgeld ontvingen.
Dat is enorm veel.
Ter vergelijking: dit vertegenwoordigt bijna 18% van de overheidsuitgaven, meer dan 9% van het bruto binnenlands product en meer dan tien keer de kosten van de uitkeringen voor volledig werklozen.
Met andere woorden: de staat geeft veel meer uit aan bedrijfsondersteuning dan aan werkloosheidsuitkeringen.
Miljarden steun, vaak zonder voorwaarden
Deze ondersteuning neemt vele vormen aan: loonsubsidies, verlagingen van de werkgeversbijdragen voor de sociale zekerheid, belastingvrijstellingen op winsten, investeringssteun, accijnsverlagingen, enz.
In werkelijkheid wordt een groot deel van de banen in de privésector gedeeltelijk gefinancierd met overheidsgeld. Dit staat mijlenver van het verhaaltje van de ‘vrije’ markt waar bedrijven zelf hun plan trekken. In plaats daarvan zijn we getuige van kapitalisme aan het infuus…
De overheid speelt de rol van aandeelhouder… zonder rechten
Verschillende economen spreken vandaag van een ‘stille aandeelhoudersstaat’. De overheid injecteert miljarden in bedrijven, zoals een aandeelhouder zou doen, maar zonder de controle te verkrijgen, zonder garanties te eisen, zonder dividenden terug te vorderen.
Ondertussen ontvangen bedrijven deze steun zonder enige echte verplichting om banen te creëren of ze te behouden, om de arbeidsomstandigheden te verbeteren of bij te dragen aan de ecologische transitie.
Zoek de fout…
En als bedrijven mensen ontslaan, zoals bij Audi in Vorst, is het nogmaals de samenleving die de rekening krijgt gepresenteerd.
Wie betaalt de rekening?
De Belgische staat moet de komende jaren 27 miljard euro besparen. Deze druk komt rechtstreeks voort uit de Europese budgettaire regels die besparingen opleggen.
Maar in plaats van dat geld te zoeken waar het is: in winsten, dividenden of belastingontduiking – pakt de overheid de werklozen en het sociaal beleid aan.
Mensen zonder werk worden gestigmatiseerd, beschuldigd, gestraft.
Bedrijven, aan de andere kant, blijven miljarden verdienen zonder dat er vragen bij worden gesteld.
En ondertussen kost belastingfraude het land meer dan € 30 miljard per jaar, en is er geen serieus plan om die fraude te bestrijden.
Het debat eindelijk openen
Waarom wordt er zo weinig gesproken over de steun aan bedrijven? Waarom wordt die steun niet geëvalueerd noch aan voorwaarden onderworpen? Waarom blijven we ze automatisch betalen, jaar na jaar, terwijl er elders met de botte bijl wordt op ingehakt?
Volgens Éconosphères werd er in 2022 meer dan 10 miljard euro aan loonsubsidies gegeven, voor een nettocreatie van ongeveer 12.000 banen in de commerciële sector tussen 2022 en 2023, oftewel bijna een miljoen euro overheidsgeld per gecreëerde baan.
Als de staat zoveel privétewerkstelling financiert, is dat dan nog echt wel ‘privétewerkstelling’?
Econosphères is een netwerk van organisaties en onderzoekers – waaronder het ABVV-Brussel – dat ernaar streeft economische kwesties opnieuw centraal te stellen in het democratisch debat.
De impact van extreemrechtse retoriek
Deze actualiteitsfiche analyseert hoe extreemrechts zijn ideeën verspreidt via identitaire, nationalistische en racistische retoriek. Ze gaat in op de strategieën om de vakbeweging te infiltreren, het instrumentaliseren van sociale thema’s, de reactionaire visie op de rol van vrouwen en de opportunistische toe-eigening van onderwerpen zoals ecologie, onderwijs en cultuur.
Door deze retoriek te ontleden en de tegenstellingen tussen de sociale discours van extreemrechts en zijn daadwerkelijke politieke praktijken bloot te leggen, benadrukt ABVV-Brussel het belang van syndicale solidariteit als dam tegen haat, racisme en verdeeldheid.
Onze analyse : Brusselse OCMW’s in het centrum van de sociale afbraak
De beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen zal duizenden Brusselaars uit het sociale zekerheidsstelsel duwen. Velen zullen zich tot het OCMW moeten wenden, dat strengere regels hanteert en nu al over onvoldoende middelen beschikt.
Deze asociale hervorming van de regering-De Wever-Bouchez ondermijnt ons solidaire model, overbelast de OCMW’s en schuift de verantwoordelijkheid van het federale niveau naar de gemeenten. Zonder herfinanciering dreigt het hele systeem te bezwijken.
Deze actualiteitsfiche roept op tot een gezamenlijke tegenreactie om de sociale zekerheid te verdedigen, de OCMW’s te herfinancieren en de rechten van de werknemers en de OCMW-cliënten te beschermen..
Water is een essentiëel gemeenschappelijk goed, maar in Brussel staat het beheer ervan onder druk. VIVAQUA, de openbare operator die instaat voor drinkwater en rioleringen, kampt met een kritische onderfinanciering: een schuld van meer dan één miljard euro, stijgende tarieven (+43% sinds 2022) en dalende investeringen. Gevolg: een verouderd netwerk, een explosie van onbetaalde facturen en meer dan één op de vijf huishoudens in waterarmoede.
Deze actualiteitsfiche ontleedt de oorzaken van deze crisis en stelt pistes voor naar een eerlijkere en duurzamere financiering van water in Brussel. In plaats van de kosten uitsluitend op de gezinnen af te wentelen, zijn er alternatieven om deze essentiële openbare dienst te beschermen.
Alles wat je moet weten over stakingsrecht: de praktische gids van het ABVV
Stakingen, piketten, collectieve acties… Het stakingsrecht is een fundamenteel recht, beschermd in België en internationaal. Maar concreet, wat mag je doen? Wat zijn de grenzen? Hoe zit het met de relaties met de werkgever, de politie, de deurwaarder?
Om al deze vragen te beantwoorden, stelt het ABVV een praktische gids ter beschikking die 30 essentiële vragen en antwoorden over het stakingsrecht behandelt:
Wie mag staken?
Hoe organiseer je een stakingspiket?
Wat te doen bij controle of intimidatie?
Welke stappen bij problemen?
Een duidelijke, toegankelijke en onmisbare tool voor iedereen die in actie komt.
Reconversie van de Audi-site – Een industriële uitdaging voor Brussel
Deze actualiteitsfiche belicht de sluiting van de Audi-fabriek in Vorst en de uitdagingen rond de reconversie van deze site van 54 hectare, een van de laatste grote industriële ruimtes in het Gewest.
Ze benadrukt het belang van het behoud van productieve activiteiten in Brussel, de noodzaak van een sterke betrokkenheid van de overheid en formuleert de syndicale eisen om werkgelegenheid, sociale rechtvaardigheid en duurzame industriële ontwikkeling te garanderen.
