25 juni 2019

Justitie in puin zoekt tweede adem

Op 22 mei organiseerde ABVV-Brussel een vakbondsraad (een infodag voor de delegees van het ABVV) over justitie en het bankroet van de rechtsstaat.

Het eerste deel van de ochtend was gewijd aan de strijd tegen financiële misdrijven met onderzoeksrechter Michel Claise als genodigde. De stilte in de zaal woog zwaarder naargelang de onderzoeksrechter zijn uiteenzetting vervolgde. De vakbondsdelegees hadden niet het minste vermoeden dat het fenomeen zó ver reikte. Michel Claise verwees naar de btw-carrousels, het witwassen van druggerelateerde inkomsten, ongecontroleerde cybercriminaliteit, namaak, mensenhandel, tot zelfs terrorisme. De onderzoeksrechter was klaar en duidelijk: de illegale onderneming domineert de wereld. Hoewel er wetten en internationale instellingen bestaan, zijn het vooral het gebrek aan middelen maar ook aan politieke wil die het gerechtelijk werk in België bemoeilijken. De cijfers spreken voor zich: enkel en alleen in het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde worden bijna 20.000 financiële dossiers horizontaal geklasseerd.

Vervolgens had Lies Michielsen (Progress Lawyers Network) het over de groeiende moeilijkheden om vakbondsrechten op te eisen. Het stakingsrecht wordt fundamenteel in vraag gesteld door de invoering van de minimale dienstverlening, maar ook door de criminalisering van sociale acties en de arrestatie van vakbondsleiders zoals het geval was met Bruno Verlaeckt, de voorzitter van ABVV-Antwerpen in 2016. Ook de wet-Peeters op de flexibilisering van de arbeidsmarkt en de toename van statuten belemmeren de verdediging van de werknemers. Geïsoleerd en zonder onderlinge samenhorigheid, denken werknemers wel twee keer na voordat ze hun rechten doen gelden.

In het licht van deze aanvallen moet er iets gebeuren. Maar wat? Ter afsluiting voegde magistraat Manuella Cadelli een militante noot toe met haar uiteenzetting over de strijd tegen de infiltratie van neoliberale praktijken in het justitieapparaat. Voor de magistraat is het noodzakelijk om de fundamentele waarden van justitie te communiceren, en te tonen wat er schuil gaat achter de op het eerste gezicht aantrekkelijke termen als “autonoom beheer”, “responsabilisering”, enz. die gebruikt worden om onaanvaardbare parktijken te verdoezelen. Daarbij is het noodzakelijk om bruggen te slaan tussen de vakbonds- en gerechtswereld, om het verzet te bundelen en het machtsevenwicht te keren. Het lijdt geen twijfel dat haar oproep gehoor vond: de militanten van ABVV-Brussel, die zich zeer bezorgd toonden na de uiteenzettingen van de verschillende sprekers, toonden zich unaniem bereid om op te treden tegen de aanvallen op justitie. Deze ontmoeting tussen vakbond en gerecht – twee werelden die elkaar nauwelijks kennen – wordt de komende maanden ongetwijfeld verdergezet.