12 juni 2017

De staat van het klimaat : Na de storm de schade

Zoals het in onze geglobaliseerde wereld hoort, weten we wat de president van de VS heeft uitgespookt slechts enkele minuten na zijn strapatsen. En zo wisten we ook direct nadat de VS aankondigde uit het klimaatakkoord te stappen, dat de argumentatie van deze beslissing behoorlijke onzin was.

Één van de grootste vervuilers ter wereld die symbolisch uit het klimaatakkoord stapt, het klinkt erger dan het is. Hoe graag ‘the Donald’ ook in steenkool gelooft, de industrie in de VS weet al lang dat er geen toekomst in zit. Hernieuwbare energie is goedkoper, veiliger en biedt veel meer stabiele jobkansen dan de achterhaalde fossiele brandstoffen. Dat de klimaatopwarming actief verminderen economisch voordeliger is dan niets doen, weten we al sinds de jaren ‘70. Maar van iemand die niet in klimaatopwarming gelooft omdat er 3 cm sneeuw viel in oktober, kunnen we moeilijk doordachte beslissingen verwachten.

De internationale reacties op de exit uit het akkoord waren dan ook niet mals. Een hernieuwde eenheid in de EU kwam boven borrelen, en een nieuw strategisch bondgenootschap tussen de EU en China zou wel eens aan de horizon kunnen verschijnen… China die op de vacature van leider in de klimaatstrijd springt? Het lijkt wel alsof er een nieuwe wereldorde in de maak is.

Kortom, nuance is hier op zijn plaats: de klimaattrein is vertrokken en de beslissing van de VS om uit het klimaatakkoord te stappen heeft hen enkel naar de laatste wagon verbannen. De trein rijdt door, met of zonder de VS aan het stuur.

Zoals vaker zijn gespierde verklaringen minder belangrijk dan wat er op het terrein gebeurt. En het terrein is de ommezwaai volop aan het maken. Na giganten als Apple en Tesla, erkennen zelfs grote petroleumbedrijven zoals Shell de nood om iets aan de klimaatopwarming te doen. Veel van deze bedrijven zijn al volop bezig met klimaatvriendelijke innovatie en de switch naar hernieuwbare energie. De uitstap uit het akkoord zal dus hoogstens de vooruitgang wat afremmen.

 

Wat nu?

 

Na de aankondiging dat de VS uit het Parijs-akkoord stapt, vielen de staatshoofden van de andere landen haast over elkaar om die beslissing te veroordelen. Welnu, dit is misschien het uitgelezen moment om dit pro-klimaat klimaat te verzilveren. Want nog veel van de beloften in het klimaatakkoord van Parijs zijn tot vandaag dode letter gebleven.

In Europa moeten we elk jaar 2 procent van onze uitstoot verminderen om tot aan de noodzakelijke 40% daling in 2030 te geraken. Een inspanning die zal renderen op alle vlakken, want naast de bescherming van ons klimaat, worden daarmee 1 miljoen duurzame jobs gecreëerd, vermindert de olie-import, wordt de luchtvervuiling aangepakt, de volksgezondheid verbeterd en kan de prijs van onze energiefactuur naar beneden. Voor de overheden van Europa is dit het uitgelezen moment om hun klimaatbeleid een versnelling hoger te schakelen.

Misschien was de uitstap uit het klimaatakkoord van de VS, wel het ‘beste slechte nieuws’ voor de staat van het klimaat.

En wat doen wij? De opleidingen van Brise voor vakbondsvertegenwoordigers gaan dit najaar over energiegebruik op het werk. De toekomst zal groen zijn, of zal niet zijn. Alle hens aan dek voor een groene doorstart van wereld.